ceviz kırmak...

Kıramıyorum işte...
Öylece yatıyor avcumun içinde, dikmiş bal gözlerini bana bakıyor.
Sert kuşanmış bir de
Tek başına olmuyor, tek başıma kıramıyorum.
Yanına bir tane daha koyuyorum o yüzden, tıpkısının aynısı gibi
Aslında değil; onun gözleri daha bal, beli daha ince, kıvrımları belirgin.
Babam böyle yapardı diye geliyor aklıma,
Zaten babam yapıyorsa vardır bir hikmeti...
İkiden fazlası sığmıyor ele avuca,
Vurduruyorum birbirine ama
Yok !!!
Hala öylece yatıyor avucumun içinde, dikmiş bal gözlerini bana bakıyor.
Kıramıyorum işte,
Kıramıyorum ben bu cevizleri ...