size sen diyebilir miyim...

bu sözleri bir yerden hatırlıyorum sanki...

daha önce nerede karşılaşmıştık acaba?

sesiniz hiç de öyle yabancı gelmezken bana

yüzünüzün her hattı biryerlerde birşeyler anımsatırken

söylediğiniz her söz yüreğimde ayrı bir yaraya dokunurken

ve hatta

kokunuz hala üzerimdeyken....

sizi bir yerden tanıyorum değil mi?

neresinden tutsam elimde kalan bir yapbozu yaparken

gözlerinizi hatırlıyorum

yardım eden ellerinizi

ve hatta

teninizi sıcacık...

bir yerlerde karşılaşmış mıydık?

gülüşünüz o kadar samimi ki..

tüm yabancılara böyle değilsinizdir herhalde

neden "siz" diyorsunuz ki bana

bir sesleniş yankılanıyor kulaklarımda halbuki

size her baktığımda.

duyduğum ses daha şen

gördüğüm yüz daha güleç

sözler daha samimi

ve ellerime değen eller

daha sıcak....

nefret kokmuyor sesime karışan ses

kızgınlıkla bakmıyor gözler

yaralamıyor sözler,

ve hatta söylenmeyenler...

yine de tanıyorum sizi...

şimdi neresinden tutsam elimde kalan bir yapbozu

birlikte yapmıştık sizinle

hatırlıyorum..

o halde şimdi size sen diyebilir miyim???