neden gittin ki...

O kadarcık bir andı işte.

Uzadıkça uzayan zamanlara nispet yapıyordu.. Bir masalın en başında takılıp kalmıştık.. Bir vardın, bir yoktun. O kadar az şey anlatmıştın ki, bitivereceği hiçbir düşünce dahilinde değildi. Şaşırttın her zamanki gibi.. Susuşun gibi ani oldu gidişin de.. Sustun ve masal bitti.. Oysa ki daha 'bir vardın'... Birbirimizi içine yerleştirmeden anlattığımız hayallerimiz vardı.. İçten geçenler hep gömülü kaldı. Sevmiştim aslında bile diyemedim gidince, şimdi özlüyorum diyemediğim gibi.. Dönüşü yok biliyorum, başka ummanlarda yol almanın tadını aldık. Tadımız damağımızda dahi kalmadı. Görsem, gözlerin gülse bana sen istemeden ve gözlerim cevap verse benden habersiz. Yine konuşmasan geçmişteki gibi ama anlamam gerektiğini bilsem..

Kızabilir miyim gözlerime verdikleri cevap için ..?

Ya sen?

Alıkoyar mısın onları ??

annem baaana bir bebek aldı...:p

O gün kendimize bir bot satın aldık..

Bindik de açıldık ummanlara..

Bir ağzımız söylediyse iki gözlerimiz...

Botumuzdaki hazır konservelerle beslendik, muhabbet tükettik zeytinyağlısından..

Saçmaladık şimdiki gibi, sonra da saçmaladıklarımıza güldük..

Bir güldük biz o botta, bir sustuk..

Bir ağzımızdan çıktıysa iki tanesi yürekten kopuverdi..

Azdık ama çoktuk ...

Baktıkça çoğaldık, gördükçe anladık, anladıkça daha da çok sevdik...

Beraberdik, ağırlığımızla su yüzünde tutunduk..

Küreğe bi ben asıldım, bir başkası, sonra sen ve sonra da o, kimi zaman da akışına bıraktık..

Teybimiz vardı bir de botumuzda..

Pili de vardı.

Sessiz kalmalara saygısından biz konuşunca konuştu..

Bağırdık denizaşırı..

Seslerimize yol verdik.

Bırakıp da gittiler bizi..

Biz yine sessiz kaldık.

Bi tek şarkımız vardı, dilimizde de aklımızda da..

Söylemeyeceğim çünkü en heyecanlı kısmı burası...:)