...pApAtiA...

2010-08-19T19:34:00.002-04:00

Bir kez daha açtım gözlerimi. Bilmeden istemeden ama bir mucizeye inanırcasına açtım. Senelerce uzaklıktan baktım. Bir yalnızlık, bir bilinmezlik hali vardı öylece uzandığım o yerde. Ağladım, sebebini bilmeden ağladım... Öyle olması gerekiyordu; bir ses vermem, bir nefes üflemem gerekiyordu tanımadığım o insanlara.

Yeniden açtım gözlerimi o zamandan sonra. Bir değil, iki değil, tam üçüncü kez o yalnızlıktan beridir. İlk değil belki ama hep aynı sen vardın bakışlarımda. Yumdum yeniden, bir dua gönderdim sonra da. Hep yanımda olasın, hep aynı şekilde bakasın diye. Şükrettim varlığına. Sanırım yine öyle olması gerekiyordu ki ağladım. Bu kez "sebebim" vardı ama.

artık zamanı... işte bugün özlersin...anadan babadan yardan, diyardan öte İstanbul !

2009-07-20T05:23:00.000-04:00

"Bir gece vakti İstanbul’u özlersin
Ne kadar vefasız olsa da
Kart bakıılarını kaldıramazsın
Başka şehirler seni sıkar
İstanbul dersin de
Mühürlenir dudağın
Işıltılı akşamları canlanır ansızın
Bir martı olup uçmak istersin
Ama ne yapsan da faydasız
Değil mi ki terk edip geldin güzeller güzelini
Girdin bu kart şehrin koynuna
Unuttun İstanbul’u
Ve rahat uyandın sabahında
Anmak çaresiz artık
Çılgın sevdalara dalmak da… "

ceviz kırmak...

2009-06-11T16:26:00.006-04:00

Kıramıyorum işte...
Öylece yatıyor avcumun içinde, dikmiş bal gözlerini bana bakıyor.
Sert kuşanmış bir de
Tek başına olmuyor, tek başıma kıramıyorum.
Yanına bir tane daha koyuyorum o yüzden, tıpkısının aynısı gibi
Aslında değil; onun gözleri daha bal, beli daha ince, kıvrımları belirgin.
Babam böyle yapardı diye geliyor aklıma,
Zaten babam yapıyorsa vardır bir hikmeti...
İkiden fazlası sığmıyor ele avuca,
Vurduruyorum birbirine ama
Yok !!!
Hala öylece yatıyor avucumun içinde, dikmiş bal gözlerini bana bakıyor.
Kıramıyorum işte,
Kıramıyorum ben bu cevizleri ...

incinen ayağım benim, burası değil...

2009-06-09T17:06:00.005-04:00

Şimdi bu durumu bilmeyenlere anlatanlar var ya, onlar artık isyan etmekte olabilirler ama bu naz değil niyaz değil. Bu çok çaresiz birşeymiş. Saplandım kaldım buraya garip bir şekilde.

Uzaktayken hasta olmak, uzaktayken sıkkın olmak, uzakta olmak yalnız başına, yalnızca uzakta olmak...

O kadar çok şey var ki aklımda; zamanı gelecek diye geçemiyorum, his deyip atamıyorum yada ne bileyim belki de aklımda yer etmelerini seviyorum. Yada çok fazla kendimle kalıyorum. Belki çok fazla solumamalıyım cıvıltısını meydanların, koklamamalıyım serinliğini fıskiyenin, bakmamalıyım elele tutuşmuş şu çifte, sus demeliyim fısıldayan bu seslere. İçimi doldurmasınlar, kalan zamanlarımı harcamasınlar istiyorum. Beni benimle bırakmasınlar ama yanımda da durmasınlar, görmeyeyim onları istiyorum. Kendimi ne bulmak ne de kaybetmek istiyorum.

Yapabiliyor muyum? -Yapamıyorum...

Bunları başka bir zamanda başka bir yerde de yazdım sanki. Kuştum o zaman, bu kez de uçamıyorum diyordum, kanadımdan dem vuruyordum. Boğazıma takılanlara laf atıyor, uçup kaçanlara kızıyor, kendimle kavga ediyorum. Demek ne olursa olsun aynı şeyi durup durup yeniden yapıyordum.

Baktım gördüm;

Bir de annem varmış bugün, hep olduğu gibi. Sıcak kucak, ılık ses, soğuk nefes, buzdan inat... Mesafeye aldırmadan sıcacık kucagında sarmalıyormuş, ılık sesiyle telkin edip soğuk bir nefesle iyileştiriyormuş yaralarımı beyhude bir çabayla... Uyuşan yara ardından çözülse de kırılmıyormuş inadı. Annem!!! Yine ve yeniden tekrar tekrar, ne kadar gerekiyorsa, gocunmadan... En çok burada boşluk yaratıyor bedenimde bu huzur, en çok buradayken dokunuyor duyduğum o ılık ses, hoş nefes...

Sevgilimmiş, herşeyimmiş, birtaneymiş bir de... Onun yerine üç tane nokta. Meydanlardaki yalnızlık, fıskıyenin çırpınışı, elele tutuşan çiftteki serzeniş, içimdeki fısıltılar. Hepsi üç tane nokta "..."

Herşeyden parçalar koparmışken, ben yapabiliyor muyum? -Yapamıyorum.

... :( ...

2009-01-22T18:59:00.002-05:00

Bazen daha fazladır herşey
Bir eşikten atlar insan

Yüzüne bakmak istemez yaşamın

O kadar azalmıştır anlam...

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün

Ayrılıktan kaçılmıyor

Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür

Ömür imtihanla geçiyor

Bir şiirden bir sözden

Bir melodiden bir filmden

Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor

Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden

Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

ilk göz ağrısı...

2008-11-08T14:26:00.003-05:00

Bir süredir beni merak ettirip de gurbet ellerde canımı çıkarttığı albümünü sonunda yayınlaşmış bulunmakta canım kardeşim :p

Buyrun linkte:

http://www.burakkuscu.blogcu.com/

bende kalsın...

2008-10-09T20:36:00.003-04:00

Sana açlığım doymuyor inan

Güçlü olmak bile yetmiyor çoğu zaman...

***

Son bir defa kokunu bırak

Hayalini ver böyle bırakma

Sana açlığım doymuyor inan

Güçlü olmak bile yetmiyor çoğu zaman...

***

Uzaklara gitsem dağları da aşsam

Bırakmıyor beni sevdan

Ürperişler yetmiyor

Seslenişler bitmiyor

Birşey içimde dinmiyor durmuyor...

***

Çığlıklarım duyulur belki

Zamanlar siler bütün izleri

Korkular bitip tükendiği gün

Savaşım biter başlar dönüşüm

***

Uzaklara gitsem dağları da aşsam

Bırakmıyor beni sevdan

Ürperişler yetmiyor

Seslenişler bitmiyor

Birşey içimde bitmiyor yitmiyor...

***

Sana açlığım doymuyor inan

Güçlü olmak bile yetmiyor çoğu zaman...

123<<<>>>321

2008-10-02T21:08:00.002-04:00

Aynam olman için "aynım" olman gerekmiyor ki...

Seni seviyorum!

Ben, içimi görüyorum "içine" baktığım gözlerinden...

Ben, sana bakıp hatta,

Kendime çeki düzen veriyorum!

Aynı buluttan dökülmüş olduktan sonra...

Ve aynı fincanda "bir"leşebildikten sonra;

Ne farkı var farkımızın?..

Seni seviyorum!

Sonra, sorular zorlaşıyor...

Anlıyorum ki, iyice düşünmem lazım; kumbara mı değerli olan, yoksa içime düşen sen mi?

Düşünmen lazım senin de;

Yazılmışsam... Ortasından öpülüp, ucundan yakılmışsam...

Ve, konmuşsam içine;

Adresimden başka gideceğin yer var mı?

Bilemiyorum...

Sanıyorsun ki; seni deliler gibi sevmem için, tıpatıpın olmam gerekir.

Yanılıyorsun!

Bunu deliler bile biliyor. Söylüyorum; duymuyor musun?

"Gördüm... Dokundum...Ve dedim ki: Seni seviyorum..."

İşte bunu düşünmeden söylüyorsam yanlış oluyor; ama bilirsem, bil ki yalan söylüyorum!

Sana benzemem gerekmiyor seni sevmem için...

Seni görmem, sana bakmam, sana dokunmam da gerekmiyor...

Ben gözlerinden baktığım zaman içine; içimi görüp, kendime çekidüzen veriyorum...

Seni seviyorum...

Ve işte söylüyorum:

Aynam olman için "aynım" olman gerekmiyor ki...

Ve üstelik bir de aynı buluttan dökülüp, aynı kapta birleşeceğimizi de bildikten sonra;

Ne farkımız kalıyor ki birbirimizden?

Ve hangi yol kalıyor ki;

Sevmekten başka ?

optianna....

2008-09-30T06:30:00.003-04:00

Güneşin olsun gönlünde

Kar bile yağsa

Ya da fırtına olsa.

Gök bulutlarla

Dünya kavgayla dolsa

Güneşin olsun gönlünde.

O zaman gelsin ne gelirse

Doldurur ışıklarla en karanlık gününü

Bir şarkın olsun gönlünde

Sevinçli ezgilerle

Seni günlük tasalar boğsa bile

Bir şarkın olsun dudaklarında

O zaman gelsin ne gelirse

Yardım eder atlatmaya

En yalnız gününü

Başkaları için de bir diyeceğin olsun

Tasada ve bunalımda

Ve seni mutlu edecek herşeyi

Söyle onlara da

Bir şarkın olsun dudaklarında

Yitirme sakın cesaretini

Güneşin olsun gönlünde

Ve herşey iyi olacak...

2008-08-21T19:57:00.000-04:00

2008-04-26T18:07:00.003-04:00

Kırmızı cepli paltonun kalbindeki minik anahtardan bir damla gözyaşı aktı defterin kilidine.

Yağmurları yaksın diye ellerine uzandı satırların.
Yolların akmadığı, sokakların çıkmadığı bir muhit.
Bir gölge; çokça belli, biraz belirsiz...

Ellerini gördü gölgenin; tereddüt dolu elleri.
Bir anda hatırlayabileceği gibi değildi, kilit paslıydı.
İlk kez görmüş gibi baktı ellerine.
Ona ait birşeyler aradı, sonra gülümsedi birden.
Acı çöktü gamzelerine.

Dokundu satırlara, gözyaşlarını sildi her hecesi.
Satırlar onundu; bunca zaman susmuş, susturulmuş bu satırlarda elleri kokuyordu.
İçine çekmek için eğildi yeniden, göz göze geldiler...

Gözlerini gördü gölgenin; üzgün bakan gözleri.
Bir anda hatırlayabileceği gibi değildi, kilit paslıydı.
İlk kez görmüş gibi baktı gözlerine.
Ona ait birşeyler aradı, sonra gülümsedi birden.
Acı çöktü gamzelerine.
Gözlerini kaçırdı, çok tanıdık geldi, hep yaptığını hatırladı.
Haksızlık ettiğini, gözlerini anlamaya çalışmadığını düşündü bir an.
Sonra anladığından korktuğu geldi aklına, anlamamayı istediği..
Yine kaçırdı gözlerini...

Dudaklarına indi gölgenin; suskun dudakları.
Bir anda hatırlayacağı gibi değildi, kilit paslıydı.
İlk kez görmüş gibi baktı dudaklarına.
Ona ait birşeyler aradı, sonra gülümsedi birden.
Acı çöktü gamzelerine.
Söyleyecekleri vardı, söyleyemedikleri...
Sabrı öğrenmişti; acıydı ve bazen tatlıydı tecrübeler, yanarken de sabretmişti, sönerken de.
Yine bekledi, kelimeler dudaklarında şekillenirken 'sabır' dedi...

Sonra sesini duydu gölgenin; tanımı yoktu.
Bir anda hatırlayacağı gibi birşey değildi, kilit paslıydı.
İlk kez duymuşcasına dinledi sesi.
Ona ait birşeyler aradı, sonra gülümsedi birden.
Acı çöktü gamzelerine.
Duymak istemedikleriyle boğuştu bir süre, duymak istediklerinin yardımıyla.
Galibi mağlubu belli olmayan bir savaşa girdiler.

Tekerrür edecekti zaman nasılsa.
Gölge kimdi, neden bu satırlardaydı,
Ellerinin kokusu, üzgün gözleri, susmuş dudakları, içine akan sözleri...
Tüm bunlar hayatının neresindeydi öğrenecekti...

Duymak istediklerinin galibiyetiyle kendini yineledi zaman.
Dha evvel de böyle olmuştu demek.
İki çizgi arasına dizilmiş tüm bu harfler bu yüzden gizli mahzenlerin kapısını bu kadar zorluyormuş.
Gölgeye son bir kez baktı...
Artık sesini duymuyordu, dudakları kıpırdamıyordu.
Gözlerine baktı sonra, bu kez gölge kaçırdı gözlerini...
Ellerini tuttu ve gölge kayboldu...
Sessizce kapattı defteri, kilidi taktı ve kırmızı cepli paltonun kalbine bıraktı minik anahtarı.

Arkasına yaslandığında, yanında duran çekmeceyi açtı ve az önce seneler sonrasını hayal ettiği defteri çıkardı. Kilitsiz, anahtarsız, olanca gerçeğiyle uzanıyordu önünde. Tek tek açtı sayfalarını, gölge oradaydı; ellerinin kokusuyla, gözleriyle, sözleriyle... Tekleyen bir hafızanın dahi unutamayacağı kadar gerçek...

couldn't be better

2008-04-22T17:55:00.003-04:00

Birisi makaslarla oynuyor.

Rota şaşıyor, akıl karışıyor...

Yatıyoruz kalkıyoruz, yatıyoruz kalkıyoruz; arpa boyu yol...

Bazen geriye büyük adımlar, bazen yerinde say uygun adım...

Kısmen özürlü, kısmen beceriksiz, kısmen anlayışsız, kısmen melankolik;

kısmen açık, kısmen kapalı;

kısmen umutlu, kısmen umutsuz;

kısmen git, kısmen gel;

kısmen olur, kısmen olmaz;

kısmen mutlu ama şu anda mutsuz; kronik hasta bir ruh...

Olmasaydı, daha güzel olurdu..

Oldu, daha da güzel oldu...

Anlamsız yaşam çabası içinde ondan-bundan bir-iki tutamla idare etmek...

Bazen herşey tam, bazen çabuk tükenmişlik;

bazen herkes var, bazen sıkıcı yalnızlık...

Herkes varken de, kimse yokken de, sabit: tek bir eksik....

adı aşk sebebimin...

2008-04-06T15:40:00.005-04:00

Belki de zamansız açtım içimi
Yüreğim şeffaftı aklımsa deli
Ben geldim sen kaçtın hep bana inat
Bir vardın bir yoktun hep masal gibi

Ne kara kaşına ne kara gözüne
Ben tek bir sözüne takılıp kaldım
Değmedi bir kere ellerin yüzüme
Gel gör ki bin yıldır sanki vardın

Adı aşk sebebimin
Her hata kalbimin
Hep değerinden, hep gereğinden
Hakettiğinden çok sevdi

susma

2008-04-02T18:21:00.002-04:00

Susma bir şey söyle, biraz olsun yardım et
Gelemiyorum üstesinden ben bu aşkın tek başıma
Susma, sen sustun ya yalnızlık çöktü üstüme
Anladım bu bir rüya, anladım bu son veda

Her gece hayalimde çiziyorum resmini, her halini
Fikrine sürgün sesine hasret
Sabah olup uyanınca silinip de gidiyorsun ya , tek başına
Zaten hiç benim olmadın ki

Ne kadar kırılsam da ah etmem hakkım yok buna
Hem zaten davetsiz bir misafirdim ben aşkımla
Ne bir aptalın gölgesi, ne bir sevda kölesiyim
Sadece hesapsız bir gönül bahçesi

Ama yine de insan soruyor kendine,
Bu yazık hikayenin neresindeyim?
Yeter ki...
Susma...

sükut-u hayal

2008-04-01T12:43:00.000-04:00

Ne başlayabildik doğru dürüst ne de bitirebildik
Ne vazgeçebildim, bilirsin beni, ne de anlatabildim

Ah bu aşk iflah etmez beni, onunsa umrunda değil
Biliyorum...
Zaman, sen diyorlar çaresi
Geç de nasıl geçersen, geç bildiğin gibi...

Ah şu gönlüm hiç kimseyi böyle sevmedi
Hiç kimseye böylesine yenilmedi
Ne yapsam ne söylesem de değişmedi
Ama al dedim, vur demedim ki....

Ayakta hislerim, dilimde düğümler
Söz geçmiyor ki kendine
Mecalim yok, anlat diyorsun ya
Bendeki usul kıyameti

Hani birisi daha çok sever ya
Bizimkisi o misal
Meğer o vefasız çoktan gitmiş
Gel de anlat kendine, gel de anlat ellere....

beginning...............end

2008-03-24T13:44:00.003-04:00

Bir masaldı aslında
Ne yazık sonu yoktu
Bir şarap sofrasında hazin
Kibar bir vedayla son buldu

Ama biz biliyorduk
Bir daha çok zordu
Kederle gülüyorduk o esnada
Bir yıldız hızla kayıyordu

Ah geçiyor bizden de
Ah bitiyor ömürler
Can çekiyor elbette
Ama çok yaralı gönüller

Bıraksam herşeyi dönsem bir türlü
Vazgeçsem hayattan ölsem bir türlü....

? vs. ?

2008-03-17T12:48:00.004-04:00

Bugün bir otobüs penceresi... ses!

"Yasla başını omzuma tutma kendini. "

Kulak vermiş zihnimden geçenlere, ne anlıyor kimbilir

Geçtiğim yollardan hınç çıkarıyor benim yerime

Olanca ağırlığıyla yükleniyor tekerlere

Duyduklarından emin gibi

Anladıklarından değil...

Kimbilir neler geçiriyor aklından.

Dönüp bir bakıyorum gözlerine

Kendimi görüyorum yansımada

"Kapat gözlerini, yasla başını omzuma" diyor,

"Her ne olduysa, kapat..."

Gözlerimi kapatamıyorum, gözlerin değiyor

Açamıyorum, "ses" küsüyor...

sometime soon...

2008-03-14T08:17:00.003-04:00

I heard you're scheming new pyramids
Another big idea to get you rich
Make a plan to love me sometime soon

You said you had your foot in the door
You buy and you sell, you buy some more
Make a plan to love me sometime soon

Life is too short
Death doesn't ask
It don't owe you that

Some things you lose
You don't get back
So just know what you have

And make a plan to love me sometime soon

Life is too short
To be a fool
I don't owe you that

Do what you feel
Whatever is cool
But I just have to ask

First you want to ride off into the Sun
Then you want to shoot straight to the Moon
Make a plan to love me sometime soon

When you are young the world is a Ferris Wheel
I know we will grow old it is lovely, still
Make a plan to love me sometime soon

Will you make a plan to love me?
Will you make plan to love me?
Will you make a plan to love me sometime soon?

var mısın, yoksun.........

2008-02-28T20:18:00.002-05:00

Ne çok zamanı biriktirdim seninle. Yalnızlığımın inadını kırdın çok sefer. Hayat boş bir ışık, göz kamaştırıyormuş sadece, anladım... Sen varken anlam doluyormuş her bir nefes ama ben varken değil. Hiçbirşey senden değil, ama herşey senden ibaret. Kısmi isteklerin elinde oyuncak oldum. Bir anlık gelip gitmelere boyun eğmek zorundayım şimdi. Ufak deli cesaretleri ve büyük korkular dışında sana ulaşmayı denediğim hiçbir an yok bize dair. Yada aslında tükettiğimiz anların her biri buna yol... Kimbilir belki gururun önüne geçilecek o ana varamayacağım. Tutuşan tanecikler hesabı bir yol bilmemezlik var. Onlar gibi söneceğim de meçhul üstelik. Belki hükmüm bu ünyaya dairdir. Sormasan ne güzel olurdu ama biliyorum............ İnsan hakettiğini yaşıyorsa eğer, bu mu payıma düşen? Belki de aslında hiçbirşey haketmiyorum...

mirror lake....

2008-02-18T15:39:00.003-05:00

"...
...
...
...
Bilmem anlıyor muydu?

Onu her gördüğümde, ikimiz için hazırlanmış bu büyülü gerçekliğin kırılmasından, sıradanlaşmasından, hemen günlük hayata dönüvermesinden korkardım.

Bence o herşeyi anlıyordu. Ama çoğu zaman komiklik yaparak, çocuksu bir alayla gülerek, hikayeler anlatarak, bir anda beni elimden tutup gerçeğe döndürecek şeyler söyleyerek kuşkuda bırakırdı.

O büyünün içinde kaybolup gitmemden korktuğu için mi, kısacık anlarda yaşayabildiğimiz bu rüyadan bir gün uyandığımızdaüzüleceğimi düşündüğünden mi, bilmem.

Beni hep masum, küçük bir kız gibi gördüğünün farkındaydım."

son cümle: kendi ipini çeken eller, yüreğinin intihar eylemcisi....

2008-02-08T05:05:00.000-05:00

Sessiz sedasız ölürler onlar.

İçleri kopar içlerinden de içlerinden atamazlar içlerini... Susayışları bir kendilerinin gidişine, bir de diğer yarılarının. Dudakları çatlar, yanar tutuşur, susarlar...

Sevmeyi onlar bilirler en çok, Leyla lar. Mecnunlar çıkar susmalarından, bağıra bağıra. Sıra sıra ilan sahibinden, yalnızca bir elin parmağı kadar Leyla alır/satar aşkını. Sevda ona kırılır, o sevdaya kıyamaz. Dil, yerinde sayıklar da, sandık bir türlü açılmaz. Kırılgan zamanların, sert tırnaklı ellerinde narin birkaç bedenden ibaret. Dokunsan ağlayacak durumların zeval olmayan elçileri.. Ne dediğinden habersiz, durmak bilmeyen şeritlerin yolcusu onlar. Bir elin parmakları kadar azlar, lal gibi suskun ve bir kaldırım taşı körkütük...

Unutmayı onlar bilir en çok. Kendinden bizar... Bir atımlık kalbin son vuruşunda alırlar soluğu. Mecnun haykırır ama onlar susar. Geniş bir kalabalığın az nüfuslu kesimi, Leyla lar... Teker teker parlar, yine öyle kayarlar...

Yaprak kıpırdatmayan fırtınalar kopar şehrin ücra bir köşesinde ve bir Leyla ağlar kahkahalarla. Yüzünde maske; elinde kalem yok, mikrofon yok.. Ses çıkaran topuklulardan değil ayaklarındaki, sessiz sedasız geçiyorlar gözler önünden, yalınayak... Görmesini bilmeyen gözler cellat, Leyla darağacında... Görmedikçe bir tekme daha bacağı kırık sandalyeye, anlamadıkça bir daha.

Bir sevip bin ölenlerden onlar...

neyse...

2008-01-30T22:23:00.000-05:00

Ey benim nazlı cananım

Severim severim kimse bilmez

Bir ateş düştü ki başa

Tüterim tüterim kimse bilmez

Bak şu kalbimin işine

Saldı sevdayı başıma

Gece gündüz aşk ateşiyle

Yanarım yanarım kimse bilmez

Ben aşığım

Ben aşığım değmeyin dostlar

Bugün benim için uçsun kuşlar

Ne olur benim için essin rüzgar

Otobüslere bugün bilet atmayın

Bugün de parasız götürsün dolmuşlar

Bugün, bugün pazar şiirini benim için yazmış olmalı Nazım

Mutlaka benim için yazmış olmalı

Çiçekler benim için açsın

Yağmur benim için yağsın

Ben aşığım değmeyin dostlar

Varın söyleyin haine

Girmesin benim kanıma

Bir ateş düştü ki başa

Tüterim kimseler bilmez

Bak şu kalbimin işine

Saldı sevdayı başıma

Gece gündüz aşk ateşiyle

Yanarım yanarım kimse bilmez

Ben aşığım

Ben aşığım değmeyin dostlar

Bugün de benim için akmasın trafik

Benim için ağlamasın hiçbir çocuk

Günü geldi ama ödemeyeceğim kiramı

Bugün ne olduysa oldu seni sevdiğimi anladım

İstanbul bile güzel göründü

Bizim göründü

Bir türkü tutturdum gevheriden

Onu bile güldürdüm kendi haliyle

Bak şu kalbimin işine

Saldı sevdayı başıma

Gece gündüz aşk ateşiyle

Yanarım yanarım kimse bilmez...

olmaz olmaz deme hiiiççç....

2008-01-23T19:22:00.000-05:00

İçimden geçeni sana anlatabilsem

Kalbimin sesini bir dinletebilsem

Dizine yaslansam bir çocuk gibi

Sanki ayrılmış da kavuşmuş gibi

İşte günün şanslı şarkısı.

Madem melankolik takılamıyoruz, yazı yazmaya engel olmasın. Kanalları gezerken saçmalayan insanlar görmek de iyi oluyormuş verimsiz zamanlarda. Zira en absürd sözlerin içinde saklambaç oynayan bir sen çıkabiliyor. Kısmetse bu gece bu güzelim melodinin nasıl altından girilip üstünden çıkıldığını hatırlayıp yuh diyerek birşeyler karalayacağız.. Nil Abla küsmesin maksat, aslında "aslı"nda böyle değil bu şarkı. o da düzeltti gerçi bu akşam o öyle olmaz diye ya neyse..

Bi soru sorulsa cevabım sensin

Günahım olsa da sevabım sensin

Bu bölümünden pek birşey anlamadım açıkçası ama bütünlük bozulmamalı her ne olursa olsun.. Bir de tabii ki hitabında emin olamadığım, kendimi bulamadığım birşeyler dahaaa;

Olmaz olmaz deme hiç

Olmaz olmaz sevgilim

Zaman neler gösterir

Belli olmaz sevgilim...

İşte bu kadaarrr...:) Zaman neler gösterir belli olmaz tabi. Kim ölür kim kalır, kim gider kim bakar, kim sever kim sayar, kim takar kim sallar.... Bir de şey diyelim tam olsun o halde; hımmm "akışına bırak damarında akan kan gibi..." :P

being apart....

2008-01-22T17:42:00.000-05:00

Bir yoğunluk var sözlerinde

Anlamlı cümleler peşindesin

Bana bazen sitemli, bazen kendi halindesin...

Yolumdan çark ettiğimden beri

Tüm rotaları sen çizer gibisin

Her köşe başı tutulmuş hayalinle, doğru anlar içindesin.

Gözlerimden ırak olsan da yüreğime yakın yerdesin

Ellerimin uzağında, kalbimin tam içindesin.

Ortak mekanlardayken hazır, dudakların bir gel desin

Hazırlıklı kalbim bu kez, ben ne isem sen öylesin..

Seni unutmak zorunda olmamak mesele

Hatırlamak değil kesin

Sevmek acı, kabulümüz

Bari hatıra denmesin....

sennn ah sen...

2008-01-21T16:39:00.000-05:00

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

"Seni seviyorum" sözcüğü dilimin ucunu ısırırken, her buluşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek...

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?

Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek, birlikte ağlamak, gülmek... Ve yanımdayken seni çılgınca özlemek.

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?

Kalabalık ortamlarda seni diğer dostalarınla paylaşmak...

Telefonda konuştuğun, yolda hatrını sorduğun insanları çocukça kıskanmak...

Yaşadığın eski aşkları dinlemek.

Seninle birlikte olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?

Tanıdık birileriyle yollarda yürümek yanyana... Elimdeki şemsiyeye inat, yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kırçiçeği seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek. Koza'da çay simit... Moza'da menemen ve bira çerez... Belki de vişne votka.

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?

Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara, aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında, dinlediğim şarkıların, türkülerin, şiirlerin her mısrasında seni bulmak...

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?

Seni kaybetme korkusuyla, hayatta ilk kez tatığım o tarifsiz duygularımı, umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek... Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalınayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?

Nereden bileceksin?

Sen benimle hiç olmadın ki!

Olsaydın avuçlarım terlemezdi...

Isırmazdım dilimin ucunu...

Özlemezdim sen yanımdayken...

Kıskanmazdım...

Korkmazdım yollarda yürürken...

Islanmazdım yağmurlarda...

Yıldızlara, aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım. Korkmazdım seni kaybetmekten, ayaklarm kan revan, atlardım sandaldan denize...

Ve her kulaçta haykırırdım seni sevdiğimi.

Sen hiç benimle olmadın ki...

Ya aklın başka yerdeydi, ya yüreğin..!

ışığım....deniz fenerim...

2008-01-18T16:42:00.000-05:00

Beden yıpratacak kadar yakın olmadık ya da aslında o noktaya hiç gelmemeli belki ama bazen hüzün sardığındaki sessizlikte, bazen de sakinliğinde en zorlayan anların, biryerlerde vardı işte... Hayranlık mıdır, söyleyen sesin iç titretişi midir onu da bilmiyorum aslında. Bir şeyler güzel bu şarkıda sanki...

Hımmm bir de; Işığımm! Galiba ben de aşığım ;)

Hayranım sana

Sabrına

Sakince karşımda durup

Meydan okuyan o tavrına

Varlığına

Korkmuyorum

Ruhumdaki fırtınada boğulmaktan

Karanlıkta yollarımı kaybetmekten

Biliyorum kurtarırsın beni sen

Işığım sana aşığım...

just to put a lid on ... whatever it is

2008-01-16T15:30:00.000-05:00

Kafiyelerin ya da serbest ritimlerin ardına saklandığında herşey daha bir kolay yazılıyor sanırım. Gerektiği kadar kapalı, gerektiği kadar açık... Anladığın kadar içindesin, anlayamadığın yerde sen de yoksun.. Bir de melankoli varsa içinde tadından yenmiyor, ki söylediğimiz gibi için ne kadar dolmuşsa patlama da o kadar büyük oluyor ve tüm şiirler acıya yazılıyor. Günlüklerin içini şişirdiğim eziyetleri bloglara da yapıyorum, ne yazık... Onlar biraz daha olaylardan haberdar ama burası neler yaşandığını bile bilmiyor derin bölgelerde, yine ne yazık... İç sıkıcı yazmayınca olayın saçmalama boyutuna geçtiğinin bilincindeyim amaaaaa bugün sıkıntı yok :)

***

Bikaç günlük uyku kampı bitti, tazelendim dün.. Ümit Yaşar abime anlattım azcık, "aşk başlamadan güzel" dedi, "kalplerde heyecan, bakışlarda korku olduğu zaman güzel... birbirimize sezdirmemek için çırpınış, başkaları görmesin diye çabalayış... aşk başlamadan güzel." dedi. Gözlerini gözlerinin mavisine değdirdiği bir sevdiceği varmış onun da, temas kurulduğunda güzelliğini hissettiği bir aşkı yaşamış. Renkler değişse de güzel gerçekten, kısacık anlar uğruna yaşamak güzel... Belki de başlamadan daha güzel.

***

Sonra sustuk birlikte. Bütün yaşanmışlıklarından bahsetti de bana yine de uyduramadık çok da fazla.. Hep bir ama koyduk cümle sonlarına.. Farklıydı gerçekten, mutluluk harmanlansa da az da olsa içine, yazmaya çalıştığım şey değildi tam olarak.. Mutlu olmaca oynuyorsak hakkıyla oynamalıydık, çünkü aşk başlamadan güzeldi.

***

Hayatın sıkıcılığında bir sığınak arıyorsan, maça gideceksin, maç izleyeceksin dedi babam :D Anlayarak, dinleyerek, bilerek ve üsteleyerek değil ama gözleriyle söyledi, sözleriyle çağırdı. Bilerek, anlayarak ne denirdi acaba?? Filmlere ağladığımızda içimden geçenler dilimin ucuna geldiğinde, saklamadan söyleseydim annem neler söylerdi, nasıl yatıştırırdı ki? Deli cesaretinin tavan yaptığı zamanlar vardır. Şu bahsettiğimiz artan "an" lar.. Yanımda oluverseydin deyip ah çektiğimiz ama bir "an" sonra pişman olduklarımız.. Buna neden değindiğim hakkında bir fikrim yok açıkçası ama bugün madem melankolik olmayacağız(???) klavye olabildiğince rahat olmalı parmaklarımla dansında.

***

Dost sohbetlerinde ciddi konulara geçilip, saatler harcanıyorsa eğer, büyük birşeyler vardır işkillenecek.. Bu sefer maxi boy sanki... İşte dün, söylesek keşke, söyleriz inşallah dediğimiz bir şarkımız vardı konuşmalar arasında.. O zaman Ümit Yaşar aşk başlamadan güzel dememişti çünkü, hani başlasa da hiç fena olmaz diyorduk :)... Diyorduk kiii................ Demiyorduk yaa dinliyorduk, işte böyleee;

anladım herşey sensin...

2008-01-12T17:23:00.000-05:00

Vazgeçmek istiyorum çok zaman.. Elineteğin dünyadan nasıl çekildiğini gözlerimle görmek, yüreğimde hissetmek istiyorum. Yapamıyorum... Kocaman kocaman cümleler yok artık içimde. Süslü püslü olan hiçbirşeye ihtiyaç kalmadı. Kısacık bir zamanmış lütfedilen, buraya kadarmış. Tek bir renk var, gece karası... Çok fazla batıyor artık herşey, gözler çok sık doluyor, boşalıyor. Kışlar daha soğuk geliyor. Yollarda eller bağlanmadan yürümek imkansız ama hep yollarda yürümek geliyor içten. Yürümek, yürümek, yürümek, yürümek................................
Başbaşa kalmamak için kendimden bir kaçış var. Anlatmak öyle güzel olurdu ki ama süsten uzak ve açık... Ne kadar açık olabilir ki.. Olamadığı müddetçe daha da kötü. Üstelik olsa ne olacak onu da bilmiyorum. Kötü şeylere dair bir sezgi sadece.. Aslında kötü ne olabilir ki bir taraftan da... Yalnızca iyi birşey olmayacağı inancı galiba.. Neden böyledir bilinmez, anlık gelen deli cesaretleri vardır yalnızca.. O sözkonusu "an" lar artar zamanla.. İkiye çıkar, üçe çıkar, dakikalara bürünür sonra. En sonunda yine elinde kalan sıfırla bakışırsın..
Kışlar daha soğuk geliyor sonra... Yakınından saklarsın hıçkırıklarını, kendine yollarsın. Sonra da kaçarsın kendinden, İÇİNDE PATLAR!!!... Tezatlarına mı ağlarsın, yanlışlarına mı, birazcık geriye sarsam dediklerine mi?..
Dünyanın sonu değil ya diye düşünmekten alıkoyar seni birşeyler, böyle olacakmış dünyamın sonu dersin.. Bir de düşünürsün bu kadar mı büyükmüş diye. Anlamlandıramazsın ya da anlamlandıramamışım dersin. Bu kadar da çok şeymiş işte.
Öfff tamam yeter bu kadar...:(

olmalı mı, olmamalı mı....

2008-01-08T18:06:00.000-05:00

Elime tutuşturduğun bir mendil miydi yapabileceğinin en iyisi

Ellerimi tutamaz mıydın mesela

Gözlerime bakamaz mıydın benim sana baktığım gibi

Diyemediklerimi işitemez miydin bir kez olsun

Belki de aklından geçirdiğin ama olmaz dediklerini daha fütursuzca söyleseydin örneğin.

Bahsedemediğim onca şey varken hiç değilse dinlediklerinin anlamını görseydin

Bir de benim için baksaydın dünyaya, bir de benim için dünyama

Üstüme başıma bulaştırdığım bir iki damla değilsin sen yalnızca

Ne azsın ellerimden kaymana izin verebilceğim kadar

Ne de çoksun bir de bana yetecek kadar...

Hayatlarımızın kesişmesine inat bir uzaklıkla boğuşuyorum yakınlığın içinde

Ellerim korkuyor uzanmaya, bir de senin geçit vermeyişin ötesine

Sus da dinle biraz diyemiyorum çünkü anlatamıyorum.

harcanmış bir aşk olacaksın...

2008-01-05T18:45:00.000-05:00

Dokunamadığım bir yer var.

Elim uzanmıyor sen varsın diye..

Kısacık şiirler, kocaman kelimeler, büyük anlamlar gizlenmiş dizeler var heryerde.

Beynim uğulduyor baktıkça.

Bugün seni okuyorum herbirinde.

Söylemeden ima ettiklerimi diilendirmekten çekinmeyen cesur yürekler.

Ben de olsaydım söylerdim..

Sana senden bahsederdim biraz, sonra benden, en sonunda biz olma umudunun içimde nasıl kımıldandığından.

Bu umudu kırıcı, bilerek/bilmeden söylediğin herşeyden bahsederdim.

Kıskançlığımdan yakınırdım, paylaşmadığımız, başkalarıyla paylaştığınız her saniyeyi sayarak bir bir...

Bahsettiğin başkalarını hatırlatırdım sonra.

Keşke ben olsaydım dediklerimi yeniden sevdirirdim belki sana.

Belki içinde sönmeye yüz tutmuşlara üflerdim.

Yakardım bir daha.

"Ah" derdin, "seviyordum, seviyorum"...

Korktum...

Korkularımın önüne set çekebilseydim derdim sana, anlatırdım bunları..

Umudumun olmadığına inandığımdan söyleyemedim, bir de olan umudumun kırılma korkusundan.

Cesaretin hiçbir türlüsü yok bende.

Cesur yaşadığım anları hep karşı taraf yarattı.

Söylersen söylerim, anlatırsan anlatırım ben...

Bir tek,

Sevmesen de severim...

tek bir adım koşmalı...

2007-12-25T18:21:00.000-05:00

Hayatta artık durup beklememek gerektiğine inanmalı bazen. Öyle bir an gelmeli ve haydi demeli, gidiyoruz. Beklemekten sıkılmışlığın da verdiği uyuşuklukla elini uzatmalı, ayağa kalkmalı, düşmeli yollara. Dağlar aşmalı yüksek yüksek ve ovalar, insanlar, tarlalar geçmeli.. Yağmur yağmalı gökten birden, sonra güneş ve ardından gökkuşağı. Tanıdık yüzler olmalı her durakta. Bir kasabadan diğerine, köy kahvelerinde sabahlamalı.

Mekanın birinde, zamanın birinde rastlamalı sana. Önceden tanıyormuş gibi değil, yeniden karşılamalı. Halden çok fazla anlatmamalı bu kez, belki de bu denli çok konuşmamalı. Ne sen beni bil, ne de ben seni... Sessizce olmalı bu kez herşey, konuşmadan, anlatmadan. Sırtını döndüğünde bana, zarar gelmeyeceğini bilmelisin ve ben rahatça yaslayabilmeyim başımı omzuna.. Halimiz de hatrımız da gözlerimizden akmalı. Bakmalı sana doyasıya, kalbim tek tek atmalı...

Dağlar, tepeler, bereketli topraklar, gökkuşakları... Hepsinden harman... Sunulmayı bekleyen o yer karşımda. Hepsi geçildi.. El uzatalı, ayağa kalkalı, düşeli yollara günler geçti.

Mekanın o boyutuna ulaştım bugün. Bak gözlerime, ne diyor dilimden dökülmeyen cümleler... Yollar boyu aşk büyüttüm bu durakta teslim etmek üzere. Tanışsak, size sen diyebilir miyim ?

yeniden...

2007-12-22T22:00:00.000-05:00

ardından bakmakmış bütün mesele

bunu becerebilirsek hasrete de dayanabilirmişiz meğer

arkamı dönüp gözlerimi de sımsıkı yumduğumda hapsolmuştum

yokluğunun sancısına

çok şey vardı söylenecek bugüne dair

dönüşünle karşıladığım şey bir yansımaymış kendime dair

sen ne isen oymuşum ben de

cümleler kuramadım sıralanmış ardıardına

düşünülmüş onca şey

hepsi yalanmış

öznesi biz olmalıymış

onlar yokluğunda kalmış

saçlarının kokusu

ellerinin sıcağı

kalbimin yarısıyla

hoşgeldin gökyüzüm!

adı yok bunun...

2007-12-08T17:10:00.000-05:00

Kapıya dümen kırdığı ilk anda kulaklarıma çöktü ınısı. Daha önce tanık olmadığım bir kıvrım vardı dudaklarında. Bir şeyler mırıldanıyordu ayrılık tadında. Yüz burkucu, dil yakıcı, el çektiren bir mayhoşluk.

İlk adımını atışın, ilk kez bisiklete binişin, ilk "seviyorum" deyişin gibi ürkek... Bir o kadar da yabancı hem sana, hem bana. Sırtını dönüşün gibi yabancı. Hiç olmadığı kadar sensiz, bensiz, bizsiz. Halbuki hiç "siz" koymamıştık tatlı niyetine en sona. "Siz" hep "biz" den uzaktı. Sensiz olmayacaktı mesela benim hikayemin sonu ya da bizsiz olmayacaktı yaşanan hiçbir ayrıntı. Her güzelliği biz yaşatacaktık. Güller solmayacaktı kök salmışken vazolarda senin elinden gelecek bir damlaya hasret ya da saçlarım durulmayacaktı esintisinden uzak nefesinin...

Ve sen olacaktın hep kalbimi çalan. Kapının sesine uyanacaktım ve her defasında seni görecektim karşımda. Hep gelen olacaktın.. Gitmelerin bile yeniden kavuşabilmemiz için... Sırtını dönüşün yıkılmaz olanı hissettirebilmek için...

Nereden takıldı dilime bu melodi. Gidişin, fesat bir ayrılık şarkısnı dilime dolamak için olamaz. Bahrın gelişini yeni kutluyoruz. Çiçekler henüz verdi ilk tomurcuklarını, daha söylenecek çok şarkı var. Henüz perdeler açılıyor en güzel sahnelerimizde, ilk repliklerdeyiz..

Oyun bitmez, perde kapanmaz yönetmen istemedikçe....

yazamadım yine.:(

2007-12-05T17:00:00.000-05:00

Yazmak, silmek ve sonunda onca geçen vakte karşın hiçbirşey anlatamamış olmak. Ne garipmiş... Sana seni anlatmayacaktım, biliyorsun. Sana bendeki seni anlatacaktım. İstemdışı yazılan masalları, bir varsın bir yoksun diye başlayan. Artık taşmakta olan birşeyleri bir cesaret söyleyivermek mi bu bilmiyorum. Belki senden korkuyorum, belki kendimden, belki biz olmaktan ya da belki olamamaktan.. Yazıyorum ve siliyorum. Bunlardan da vazgeçmeyeyim diye, şimdi.............................

meğer...

2007-12-02T18:26:00.000-05:00

Bugün can verdim bir şarkıya senin canından.

Hayalinle boyayıp, renklendirdim.

Senin gözlerinle baktım, senin dünyanda yattım kalktım.

Çok özledim.

Tek gün kafi beynimdeki uğultuyla buluşmaya.

Sancılarıma sebep değil hiçbirşey, yalnızca yokluğun...

Ne zaman itiraf ederim bilmiyorum diyordum.

Kendimle konuşmazsam kaçarım diyordum, yalnız kalmıyordum.

Kalabalık caddelerde yürüyor, canlı sokaklara dalıyor, dost muhabbetlerinde arıyordum çaresini.

Kaçılmıyormuş meğer.

Sen yanımdasın diyeymiş kayıtsızlığım.

Gidince ne yapacağımı bilemez hallere düşecekmişim.

Gözlerim kapıda beklerken inandıramamıştım halbuki özlemine.

Şimdi gerçekmiş diyorum.

Usulcacık kıvrılıvermişsin meğer ayakucumdan..

Kalbimin dehlizlerinde kaybolmuşsun.

Çıkmak ister misin diye sormaya korkuyorum, seni ben çağırdım.

Kal istiyorum sonsuza kadar benimle. Sebep olma sancılarıma.

Öyle zaman oluyorki kır geç diyorum tüm zincirlerimi..

Öyle zaman oluyor ve öyle çok özlüyorum ki...

Söyleyemiyorum diyemem, bu benim tercihim sanırım.

İçimden çıkarmaya kıyamıyorum..

Seni sevmeyi tercih ediyorum.

Ne sen bil bunu, ne de ben...

size sen diyebilir miyim...

2007-10-10T17:00:00.000-04:00

bu sözleri bir yerden hatırlıyorum sanki...

daha önce nerede karşılaşmıştık acaba?

sesiniz hiç de öyle yabancı gelmezken bana

yüzünüzün her hattı biryerlerde birşeyler anımsatırken

söylediğiniz her söz yüreğimde ayrı bir yaraya dokunurken

ve hatta

kokunuz hala üzerimdeyken....

sizi bir yerden tanıyorum değil mi?

neresinden tutsam elimde kalan bir yapbozu yaparken

gözlerinizi hatırlıyorum

yardım eden ellerinizi

ve hatta

teninizi sıcacık...

bir yerlerde karşılaşmış mıydık?

gülüşünüz o kadar samimi ki..

tüm yabancılara böyle değilsinizdir herhalde

neden "siz" diyorsunuz ki bana

bir sesleniş yankılanıyor kulaklarımda halbuki

size her baktığımda.

duyduğum ses daha şen

gördüğüm yüz daha güleç

sözler daha samimi

ve ellerime değen eller

daha sıcak....

nefret kokmuyor sesime karışan ses

kızgınlıkla bakmıyor gözler

yaralamıyor sözler,

ve hatta söylenmeyenler...

yine de tanıyorum sizi...

şimdi neresinden tutsam elimde kalan bir yapbozu

birlikte yapmıştık sizinle

hatırlıyorum..

o halde şimdi size sen diyebilir miyim???

yasaklı...

2007-09-28T17:52:00.000-04:00

Bugün anladım...
Dönmek yok ve belki ölmek var yolun sonunda..
Gözlerin bakmadı hiç
Yüzün dönmedi
Ufacık bir tebessüm teselli edecekti
Nefret el vermedi...
Bir türlü git diyemeyişim
Şimdi gel diyemeyişime sebep oldu...
Bugün anladım..
Yokum ben..
Yasaklandım..

bugün...

2007-09-22T18:22:00.000-04:00

Gözlerime pembe bir buğu üfle bugün

'Düşlerimi süsleyen sen' olsun gök dağıldığında elime düşen...

Hayal kurup da kağıtlara yazdığım olsun,

Atmaya kıyamadığım, senin tek yadigarın bu satırlar..

Ellerime birkaç damla dök ellerinden bugün

Ağlamaktan değil sana bakmaktan yorulsun gözlerim...

Konuşan tüm dillerle inatlaşsın suskunluğum

Ağzından çıkmayanları işiteyim...

Kulağıma bir-iki susuş fısılda bugün

Duymaya alıştığımı unutmaya alıştırma..

Söylemediklerinle avut beni

Söyleyemediklerimle affet...

Kır kalbimi, bir parça da sen al bugün

Bencilliklerimle azarla

Haykırışlarımla sev beni...

Nefret edişlerinle yargıla

Kırıklarından doğ bugün...

Elime yüzüme bulaşanları sil,

Gözlerime pembe bir buğu üfle bugün

'Düşlerimi süsleyen sen' olsun gök dağıldığında elime düşen...

Hayal kurup da kağıtlara yazdığım olsun,

Atmaya kıyamadığım, senin yadigarın bu satırlar...

Get Your Own Player!

yazının adı: höylöylöy.:D:D:haha

2007-09-19T18:06:00.000-04:00

Bugün kalemimin ucunu açtım artık.. Ben ne kadar mutlu bi şekilde dolaşıyorsam buralarda, o da en az benim kadar özgür hissetsin kendini..:).. Uzun bir araydı galiba yine.. Mutlu yazılarda saçmalamak esastır, o halde yapılması gereken şeyler listesinde madde bir: aklına gelen ilk şeyi hep yaz ve aslında aklına gelen herşeyi yaz... Şu an ne yapıyorum ne ediyorum çok da önemli olmadığı halde ne yaptığımı anlatasım var ama ona da girmicem .. Her istediğimizi yapsaydık ohooo..:D "Bugüne gelmenin" mimarı insanların yanısıra ki kendilerine teşekkür etmicem, yine de saolsunlar ( nasıl oluyosa :D), "bugün bu hale gelmenin" de mimarları var ki kendilerine çok çok çok teşekkür etmek gerek... Ayaklarına sağlık.. He bi de iddia kazandım bu arada :D Değineyim diye söyledim maksat akla gelen herşeyi yazıvermek..

Eveeett yazmak için illa bişiler olmalıymış ya hu:) İtici faktörlerimmm nerelerdesiniz hu huuu.:D Seviyorum sizleri ben, bakın ne çok smiley var burada ama göremiyorsunuz.. Üzgünüm, özelde konuşalım..:p

Eywallah dostlar, eywallah Fenerbahçe....

Evet evet seviyorum sizleri, seni, herşeyi, herkesi... Saçmalamayı seviyorum.. Bugünü seviyorum ve bugünde sevmeyi seviyorum.. Yarın için söz veremem çünkü yarın bana hiç söz vermedi..

Hadi hoşça bakınız zatınıza..:D:D:D

bekle beni...

2007-09-15T17:15:00.000-04:00

Bekle beni, döneceğim

Bütün direncinle bekle beni.

Bekle hüzün yağmurları gökyüzünü kaplayınca,

Karakış üşütürken bekle,

Sarısıcaklar yakarken bekle.

Kimseler beklemezken bekle beni,

Unut anılarla yüklü bir geçmişi

Ne bir mektup ne bir haber

Gelmesin ne çıkar, bekle beni

Bekle beni döneceğim

Bekle, yalnızca sen bekle beni.

Bekle beni döneceğim, bırak

Beklemekten usanmış dostlarım

Oğlum, anam, yoldaşlarım

Öldüğümü sansınlar benim

Umudu kesip bir ateşin başında

Beni yadedip içsinle ama sen

İçme sakın yürek acısı o şaraptan

İnançla, sabırla bekle beni.

Bekle beni, döneceğim

Tüm ölümlere inat bekle.

Çünkü o büyük bekleyişin

Düşman ateşinden kurtaracak beni.

Bekle kızgın sıcaklar içinde,

Karlar savrulurken bekle beni,

Yalnızca seninle ben, ikimiz

Ölümsüz olduğumuzu bileceğiz;

O sırrı, o hiç kimsenin bilmediği.

Kimseler beklemezken

Beni beklediğini...

Konstantin Simonov

satır arasında...

2007-09-05T15:31:00.000-04:00

Yeni filizlenen tüm duygulara set çekiyorum..

Nefret ederken kendimle yüzleşiyorum, kendimden nefret ediyorum.

Kaçarken ayağım takılıyor, yerdeyken suretim karşılıyor sığ bir su birikintisinde. Yeni filizlenen dalları kesiyor, uzayan saçlarıma toka takıyorum.

Rüzgar esmesin, pencereleri kapatıyorum.

Kulağıma çalınan her yeni melodi hiç tanımayacağı birilerinden, hiç tanımadığı yerlerden birşeyler estiriyor rüzgarın yerine, sesini kısıyorum.

Korkuyorum çoğu zaman, yalnızken aklıma zamanın duracağı geliyor.

Kum saatinin devrileceği ve hiçbir zaman ters çevrilemeyeceği.

Hep, o anda, o şekilde ve yalnız kalacağım geliyor aklıma, seni atamıyorum hayatımdan.

Seninle birlikte çözülmelerimin ardı gelmeyecekmiş gibi..

Ama;

Hiç yaşanmamış aşklarımdan bir tohum atıyorum ölene dek.

Her harfinde senden bir parça gizliyorum.

O son gün geldiğinde seni bana getirecek .

Ben ölürken sen doğacaksın.

Nasıl yaşattıysam öyle olacaksın ve nasıl istersen öyle anacaksın beni.

Hayatımın en önemli bölümünü silmeyi göze aldığımda, senin hamuruna bir maya daha çalınmış olacak belki de.

Riya bilmeyeceksin böylece, yaptıklarının bedeli nasıl ölçülür, nasıl ödenir ve kime ödenirmiş anlayacaksın.

Hak neymiş, haklı kimmiş, hak haklının hakkı mıymış sindireceksin...

Çoğu kafanı yoran olayı akışına bırakman gerekecek, senin içindekiler onu çözmeye yetecek..

Sen kötü birinin değilsin ki kötü olasın.

Geldiğin yerlerdeki tüm güzellikler seni sarmış olacak.

Ve senin için de o son gün geldiğinde, ardında bıraktığın ve küllerinden doğmayı bekleyen varis kalacak, sen bana geleceksin..

Kavuştuğumuzda anlaman gereken son şeyi de göreceksin...

Boşa değilmiş diyeceksin,

Hiçbirşey boşa değilmiş..

I have been waiting for you...

2007-08-31T11:18:00.000-04:00

This is my confession of things I kept inside

Secrets I've tried to hide from you, you never suspect it.

They've been carefully contained, I respectfully restrained the truth...

But now I can't hide it anymore, I can't deny it anymore.

I'm in love with you and I don't care who knows and it shows...

That I have wanted you for so long, and now all of my strength is gone

I can't keep these feelings locked up in my soul...

So this is my confession, my heart without disguise

Undressed and open wide to you I've abandoned the protection

That has quietly concealed all that I now reveal to you

For now I can't hide it anymore, I can't deny it anymore

I'm in love with you and I don't care who knows and it shows...

For I have wanted you for so long, and now all of my strength is gone

I can't keep these feelings locked up in my soul...

Whatever your reaction I will fearless without a reservation tell honestly

That I have wanted you for so long, and now all of my strength is gone

I can't keep these feelings locked up in my soul...

So this my confession...................

beklenen gün gelecekse çekilenler kutsaldır...

2007-08-30T18:28:00.001-04:00

Çekilenler kutsaldır.. Ya beklenen gün gelmezse. Garantisiz dünya. Bekleye bekleye ölüp gitmek var ucunda.. Kutsal bir eylem içerisinde olmanın verdiği huzurla ölmek...

Neler yaptım geçmişte diye düşünerek ve özleyerek elinde tutamadıklarını. Olmayacak türlü türlü dualar ederek gözlerinin hakimiyetinde...

Ellerinden akıp giden yaşları izlemek var bugün. Aslında hiç akmamış, ürkek yaşlar. Biri gelip de görecek diye tedirgin bekleşen.. Hepsi kutsal bir olayın parçası. Hep beraber bekliyoruz o günü. Haketmediğimizi düşünsek de tüm bu olanları, yaşıyoruz. Tek hükmümüz bu işte. Bu hükmün içinde barınanlar ayrı bir başlık teşkil etmiyor.Ne yaşarsan yaşa tek hüküm bu gibi. Hiçbirini haketmiyoruz. Her insan hakettiğini yaşayamıyor yani..

Sevmek gibi birşey... Ve aslında sevmek gibi birşey bu. Aşık olmak düşünmeden, olduktan sonra düşünmek ve öldükten sonra vazgeçmek. Kardeşin gibi sevmek bir de. Sonra rahatça arkanı dönmek ve sana destek bir sırt, düşmeyesin diye. Sonra vurularak ölmek göremediğin anda. Yine de haklı o diyebilmek umarsızca ve kendinden kopuk.

İşte sevmek gibi birşey aslında. Eline telefonu her aldığında yüzünü görmek gibi. Sonra mesajları karıştırmak hızlıca, sildiğin mesajları.. Başka bir yerlerde, başka zamanlarda başka insanlar düşünmek. Kıskanmak çıldırasıya ve sonra özlemek gibi...

Özlemek gibi birşey.. Bu anlamsız bir farkındalık. Haketmiyorken hiçbirşeyi. Ne versin hayat.. Geri dönüşü olmayan onca yoldan sonra, hayatların içine saplanmış onca insandan, yüreklerimizi delmiş onca sözden, onca yorumdan sonra...

Dönememek gibi birşey. Herşeyi tahmin edebilirmişim de sensizliğin bu olduğunu bilemezmişim. Onlarla olmanın bu kadar zor olabileceğini bilemediğim insanlar var hayatımda. Çıkarıp da atamadığım insanlar, herşeyim dediklerim var... Zorlayan sınavın en ağır parçaları. İçinden gelen herşeye inat gülmeye çalışıyor gözlerim. Tutuyor onları. Bazen başarısız oluyor ama asla sebebini açık etmiyor.. Söylemeye çekindikleri bir yumru işte tam orada. Her daim yanlış anlaşılmalar...

Ama bir tek sen.. Öyle bir yermiş ki boşluğun, o bile ağırlık yapıyor. Sildiğim herşeyin... Ve aradığım sen.. Anlam çıkarmak geliyor içinden her olayda biliyorum. Hep haklıydın. Ama gördün, sen de yaşamadın hakettiğini.

Sevmek gibi birşey ya bu hani. Bu da kutsal, bunu da çekmek ve gelmeyecekse de beklenen gün, ölmek huzurla.

Sevmek gibi birşey değil de aslında, sanırım sadece seni sevmek gibi birşey...

herşeye rağmen....

2007-08-29T12:32:00.000-04:00

Hani inadına yaşayacaktık.

Oldu mu bu asık surat..

Neşeli şarkılardaki hüznü farketmeye çabalamak da neyin nesi..

Bırak akışına.

Anlatacak hikayelerin bitmedi henüz...;)

Anlatacak hikayelerim bitmedi henüz

Anlaşacak dostlarım tükenmedi

Yorgunluk kırgınlık hepsi gelir geçer

Herşeye rağmen yaşamak güzel...

gümüşten zincirler

2007-08-16T12:40:00.000-04:00

yazdıklarını okuduktan sonra yalnızca bir yorum katmak istedim...

http://selinyanik.blogspot.com/2007/08/gecenin-gmleri.html

o gümüşten zincirlerdir ki mekanın en karanlığında görünüverirler

en güzel halleridir o an.. gözlerini ayıramazsın...

herkayıp giden için üzülürsün ve bir dilek de onlar için tutarsın

kiminden birşeyleri söküp giderler sende olduğu gibi

kimine de bir yaldız sunarlar gecenin karanlığında

bakarken bir siluet belirir hayalinin önünde

kendilerinden vazgeçmek zorunda bırakmadan,

bir başka hediye yollarlar yukarılardan

benzetirsin

benzettiğine inanamazsın

bir kez daha "al" derler

ısrar etmeye fırsat bırakmadan kabul edersin

teslim olursun cömertliklerine

daha da anlamlanırlar..

sabah hiç olmasa diye düşünmeye başlamışken

tek tek giderler bir gecelik hediyelerini yanlarına alıp..

ama bir tanesi bekçilik yapar

seni güne teslim eder ve bir göz kırpar son kez

yalvaran bakışların gülümser

randevu alınmıştır artık...

yarın gece aynı saatte

yine aynı yerde....

tövbe yarabbim..

2007-08-10T17:05:00.000-04:00

Kandil günü de hiç insafları yokmuş yani.. Hem Fenerlilerin ve hem de ist bb lilerin... BB Fenere acımadı, Fener bize. Tipik bir başlangıç oldu... Start tan önce öyle bir havalara sokuluyoruz ki, birilerinin müdehalesi gerekiyor.. E bizde bu havayla takımımız için bir dua ihtiyacı da hasıl olmazdı.. Sonra ne yapardık, ligin bilmem kaçıncı haftası gelip de Kasımpaşa bizi hafızamızın derinliklerine götürüp, Pendik gibi Göztepe gibi facialarla geri getirseydi... Mazallah.. Allah korudu.

Şimdi lütfen dua edelim. Halihazırdaki dualarımızda da takımımızı es geçmeyelim. Aldık gidiyoruz heytt beaa modunda olmuyor işte görüyoruz.. Bu ilahi bir işaret.. Hadi bakalım...

nsdvjkrnhsej

2007-08-08T17:35:00.001-04:00

ÇOK GARİP ŞEYLER OLUYOR...

HERKES SİLKİNİP KENDİNE GELMEYE Mİ BAŞLADI ACABA..

dön bak dünyaya...

2007-08-08T13:11:00.000-04:00

Bu bir sitem yazısıdır... Karşı cinse de değildir... Okuyan "herkes"in üstüne alınmasına gerek yok... Seçin hadi aşağıda...

Bazen neden bahsettiğini anlamıyorum. Bazen de neden bahsetmediğini hiçbirşeyden.. Kimi zaman susuşun kimi zaman konuşmaların anlam telaşında oluyor kafamda. Sadece çabalıyorlar.. Değer veriyorlar çünkü. Boşuboşuna mı yani diye düşünüyorlar.. Ne yapmaya çalıştığını da anlamıyorum, neden tavır aldığını da. Anlmadan dinlemeden, yargısızca infaz etmek ne kadar doğru ne kadar yanlış bunun ayrımını sana yapabilecek konumda değilim.. Vicdan diyorum sadece, dinle bakalım ne diyor... Kolayca silivermek cesaretini o mu vermiş sana bir sor bakalım..

unbreak my heart....

2007-08-02T18:57:00.000-04:00

Büyüdükçe korkuları azalanlardan olmayı

beceremedik bir türlü.. Çocukken karanlık

gecelerimizin dostu sobe duvarları artık

üstümüze yürüyor... Oynamak zor, oynamak

çocukça ve oynamak bize göre değil artık..

Oyunlar korkutuyor...

2007-08-01T16:45:00.000-04:00

Bir küçüüüücük tavşancık vaarmışş... :D Dışarda fırtına çıktı ya ondan esiyor herhalde şarkılar da.. Tavşancık da gözlerin kırmızılığından ileri geliyor tabi. Bu durumda tavşanın tüyleri de beyaazzzz.. Heh şimdi bunları kime uyarlasak diye düşünmeye gerek yok.. Zira odamda kançanağı gözleriyle bilgisayarımda birşeyler yazmakta ve hatta yatağıma uzanmakta olan biri var... Kendisini yakınen tanıyoruz ve bir an önce düzelmesi için uyumasını salık veriyoruz.. Kendisi biraz inatçı bir kişi olduğundan beni dinlediği pek söylenemez.. Hani yani buralara da yazmışken bir de siz söyleyiverseniz diyorum çeşitli şekillerde...

neden gittin ki...

2007-07-31T18:10:00.000-04:00

O kadarcık bir andı işte.

Uzadıkça uzayan zamanlara nispet yapıyordu.. Bir masalın en başında takılıp kalmıştık.. Bir vardın, bir yoktun. O kadar az şey anlatmıştın ki, bitivereceği hiçbir düşünce dahilinde değildi. Şaşırttın her zamanki gibi.. Susuşun gibi ani oldu gidişin de.. Sustun ve masal bitti.. Oysa ki daha 'bir vardın'... Birbirimizi içine yerleştirmeden anlattığımız hayallerimiz vardı.. İçten geçenler hep gömülü kaldı. Sevmiştim aslında bile diyemedim gidince, şimdi özlüyorum diyemediğim gibi.. Dönüşü yok biliyorum, başka ummanlarda yol almanın tadını aldık. Tadımız damağımızda dahi kalmadı. Görsem, gözlerin gülse bana sen istemeden ve gözlerim cevap verse benden habersiz. Yine konuşmasan geçmişteki gibi ama anlamam gerektiğini bilsem..

Kızabilir miyim gözlerime verdikleri cevap için ..?

Ya sen?

Alıkoyar mısın onları ??

annem baaana bir bebek aldı...:p

2007-07-30T13:33:00.000-04:00

O gün kendimize bir bot satın aldık..

Bindik de açıldık ummanlara..

Bir ağzımız söylediyse iki gözlerimiz...

Botumuzdaki hazır konservelerle beslendik, muhabbet tükettik zeytinyağlısından..

Saçmaladık şimdiki gibi, sonra da saçmaladıklarımıza güldük..

Bir güldük biz o botta, bir sustuk..

Bir ağzımızdan çıktıysa iki tanesi yürekten kopuverdi..

Azdık ama çoktuk ...

Baktıkça çoğaldık, gördükçe anladık, anladıkça daha da çok sevdik...

Beraberdik, ağırlığımızla su yüzünde tutunduk..

Küreğe bi ben asıldım, bir başkası, sonra sen ve sonra da o, kimi zaman da akışına bıraktık..

Teybimiz vardı bir de botumuzda..

Pili de vardı.

Sessiz kalmalara saygısından biz konuşunca konuştu..

Bağırdık denizaşırı..

Seslerimize yol verdik.

Bırakıp da gittiler bizi..

Biz yine sessiz kaldık.

Bi tek şarkımız vardı, dilimizde de aklımızda da..

Söylemeyeceğim çünkü en heyecanlı kısmı burası...:)

ayrıldı yollarımız...

2007-06-18T19:29:00.000-04:00

Sığındım sana yeniden..

Dengesiz durumlardan biridir mutlaka yine.

Noktalar koymaya alışmış bünyeyi noktalardan uzaklaştırmanın zorluğu içerisinde her cümlenin sonuna birkaç tane sıkıştırıveriyorum.

Garip de olsa sıkıldım senden hayat.

Herşeyi sana bağlayasım var.

Önüme çıkmak istediğin her anda bir adım geriden takip ediyorum seni.

Hep başarılı atılımlar içerisindesin..

Gittim mi bitiyorsun.

Gittim bitmişsin.

Herşey bitmiş, herkes gitmiş..

Anlamlandırmak telaşında olduğum tüm konular kendi sözlüklerinde bir sayfaya karışmış,

herkes okumuş,

kimse anlatmamış,

ben hala anlam arıyormuşum saf saf.

Noktaları teke indirdim görüyor musun?

Üç beş tane sıralamaya takatim mi kalmamış

yoksa anılar mı depreşmiş bilmiyorum

ama bir şekilde ve her neyse

sıkıldım senden hayat.

Benim olmadığım her yerde varsın,

seçim telaşındaki partiler gibi icraattesin.

Fırsat mı bildin?

Gittim bitmişsin..

Arkamı döndüğüm anda,

ellerimi ellerinden çektiğim anda,

gözünün içine bakarak seni yaşayamadığım anda bitmişsin..

Korkuyor muydun bundan,

başına geleceği bilmek rahatlatıyor muydu sonra?

Ben biliyordum demek...

Yanlış fikirlere kapılmamak gerek.

Kendimi kandıracak değilim.

Sıkıldım senden hayat.

Sen de benden bıkmışsın madem,

kendi kafana göre de takıldığına göre,

birbirimize karşı bir sorumluluğumuz kalmadı demektir.

Hayat!

Barındırdığın kimse de benden kendilerine karşı böyle bir sorumluluk beklemesin bundan gayrı..

Neymiş yani.

Bu kadar basitmiş herşey.

Olup da bitiyormuş bir anda..

Birşey bitiyormuş, diğeri başlıyormuş,

gözünü kapatıyormuşsun gayri ihtiyari

ve çevrendeki herşey perde arası dekorları gibi kaçışıp yeniden şekilleniyormuş.

Bu kadar kolaymış, bu kadar sistemliymiş

ve kimse senin sahibini kaale almıyormuş.

Hayat sıkıldım senden.

Yine arkanda kaldım, bugün yenildim sana bir kez daha.

En güzel dakikalarından bir parça sunarken,

sen de bana olan beslenmiş nefretini kustun en güzel ağızlardan biri aracılığıyla.

Kırıldım demeyeceğim artık sana.

Önemsemiyoruz birbirimizi.

Gerçekten önemsemiyoruz.

Desteğine en ihtiyacım olduğu dönemdi bu, hayat.

Bir daha belki de olmayacak.

Tekti, ilkti, özeldi.

Sen yoktun yanımda.

Bir yandan göz boyamaya çalışırken

öbür yandan hep birşeyler fısıldadın kulağıma.

Sürekli yeni şeyler sana dair.

Bir parçan küstü bana,

bir diğer parçan darıldı,

bir diğeri nefret etti,

başkası sıkıldı,

bir başkası dalga geçti.

Hepsi başkaydı.

Seven parçaların daha çoktu ama bunların yaralarını iyileştirmek gibi bir misyon yüklendiler. Ağır geldi onlara çünkü bunu hiç bilmediler.

Bilmemeliydiler.

Onlar sıkılmamalıydılar senden benim gibi.

Bunca senenin hukuku onlar için yok.

Kimse bunu haketmedi.

Sen hayat!

Hakettiğimi düşündün.

Senin bana yaptığın onlara reva değildi.

Her neyse sıkıldım işte.

Beklemediğim ve kontrol etmek lütfunda dahi bulunmadığın o kıymetlilerin karşılama hazırlamışlar bana gelmeden.

Dön bak bakalım aynaya hayat.

Senden başka kim var acaba.

Tek misin, eşsiz misin, kıymetli misin, benim misin yoksa başkalarının tekeline mi geçtin.

Hayat sıkıldım senden.

Beraber bakalım aynaya.

Sen benimdin, tanırdım eskiden..

Sen yine de dön, ne göreceksin..

Ben bıraktım seni, sense beni çoktan atmıştın üzerinden.

Her zaman, birlikte bağırırdık değil mi seninle?.

Şimdi tek başınasın ve ben de öyle.

Birşeyler olacak biliyorum,

eskileri karıştırmak değil niyetim,

tüm defterlerin üzerinde koca bir çarpı var.

Şimdi O nu bekliyorum, gelmiş ama buyur edememişim.

Gidince herşey bitmiyormuş, gidince başlıyormuş birşeyler aynı zamanda.

Seninle ilk bozuşmamızda farketmiştim bunu.

Şimdi O nu bekliyorum ve hep seninle bağırdığımız o şey var ya hani demin bahsettim,

onu kendi başıma haykırıyorum artık..

Aynaya bakıyorum ve

"belki bir kuş geçer üstümüzden"................................

Sıkıldım senden hayat ama hala seni seviyorum..

iste geldim burdayımm...

2007-06-13T17:39:00.001-04:00

Hem burada hem de değil gibiyim...

Garip bir hismiş.

Çimdik atılacakmış gibi hissediyorum, uyanacakmışım gibi sanki.

Duyduğum sesler çok tanıdık, hem de yabancı.

Yerini bildiğim herşey, bavullarını toplayıp başka yerlere taşınmış.

Yeni gelenlerle tanışma aşaması var önümde.

Alışmaya çalışıyoruz birbirimize..

Cicim ayları..

Aman amaann :D

Allah gecinden bozsun :p

şarkılar da yaşarmış...

2007-06-11T08:26:00.000-04:00

Bu zıp zıp zıpırlık anları uzun süreli olduğunda bende garip bi etki yapıyor..

Etrafımdakileri korkutabilitem var Allah vermeye yani..

Birçok şey sebep olmuş olabilir, tam bilemeyeceğim ama bu aralar da aynı durum söz konusu.

Yani aslında bir süredir diyebiliriz.

Dediğim gibi sebepler özel olsun, bende kalsın ama yine de birçok şey neden olmuş olabilir diyerek açık kapı bırakayım.:)

Sürprizler havasındayım ama ne yaparım nasıl yaparım ne zaman kime yaparım bilmiyorum.. Ayrıca bana da yapılsa mesuuuut olurum..;)

Şarkı söylemek lazımsa avaz avaz hakkını da vermeli deyip de çığlık çığlık olan salak tipleri sevmiyorum..

Adap denen de birşey var..

Salak dediğim için kusura bakmayacaklarından eminim zira o kadar bağırtının arasından bunu dediğimi bile duymaları mümkün değil..

Biz de dinliyoruz, biz de söylüyoruz...

Biri bitiyor biri başlıyor..

Nereye gittiğimi bilmezken ve dolup dolup boşalamayan gözlerim için tozdan başka bir sebep ararken,

içim içime sığmaz ama ben yine de onu orada tutmak için gayret sarfederken,

güçlüyken ve aynı zamanda zayıfken,

babam benimle gurur duyarken ve ben onun gözlerinden kaçarken,

yoldayken,

giderken,

dönüp son kez ardıma bakarken

ve herşeye herkese el sallarken....

"Bu sabah yağmur var istanbul da" demiştim...

Daha sonra kafayı yediğime kendimi iyiden iyiye inandırıp

"Insomnia" diye haykırdım....

Sonra şımardım,

"kız sen istanbulun neresindensin" dedim..

Birşeyleri bitirdim,

yenilerine başladım,

yakında olmayanları kontrol edemedim.

Sonunda,

"bu gönül uyandı, bu sabah yeniden başladı" dedim..

Anılar depreşti,

memleketin kokusu geldi burnuma,

bazen özlemediğime bazen özlediğime yandım,

"beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar" da duygulandım...

Elimin altındaki yerinden raflara doğru yola çıkmış olan sorumluluklarımın geri dönüş yolculuğu yaklaştıkça belim büküldü

"ben nasıl büyük adam olucam" dedim...

Hepsi melodiler eşliğinde..

Bağırmadık kontrolsüzce,

edepten arındırmadık seslerimizi,

herşey ahenkliydi..

Herşey incelikle işlenmiş gibiydi..

İyi anılacaklar da,

kötü anılacaklar da,

hiç anılmayacak olanlar da...

Oyma sandıktan teker teker fırlayıp geliyorlardı sanki..

Yaşandı ve bitti ama asla saygısızca olmadı..

Sürpriz yapasım var işte,

son şarkım dilimde bu kez..

Artık bekle diyorum o güzel aşk a...

"Bekle Bizi İstanbul!!!"

ben nası büyük adam olucam...

2007-06-09T10:23:00.000-04:00

Ne dinliyorum ne dinliyorum diye düşünedursun millet, işte buldum bilee..:) Şarkı göndermek adettendir ya, heh işte, bunu da kendime gönderiyorum ..

Görmezdim önümü görmezdim, okudum yıllarca hep okudum

Okumaktan boynumu büktüm yoruldum

Bilmezdim adımı bilmezdim, aradım her şehirde aradım

Koştum dere tepe aştım dolaştım

Kimin uğruna, ne uğruna

Herkes köşesini kapmış iyi ama ben nasıl büyük adam olucam

Bir tek seni bana çok gördü dünya

İyiler bu savaşı kaybetmiş peki ben nasıl büyük adam olucam

Kötü olmak seni geri getirir mi acaba

Sevmezdim okulu sevmezdim, okudum yıllarca hep okudum

Okumaktan boynumu büktüm yoruldum

Bilmezdim oyunu bilmezdim, denedim her şekilde denedim

Denemekle olmadı zaten yenildim

Kimin uğruna, ne uğruna

Herkes köşesini kapmış iyi ama ben nasıl büyük adam olucam

Bir tek seni bana çok gördü dünya

İyiler bu savaşı kaybetmiş peki ben nasıl büyük adam olucam

Kötü olmak seni geri getirir mi acaba

... demeye az kaldı

2007-06-09T09:01:00.000-04:00

Öldük bittik ya, yazık günah bize de...:) Tatlı bir telaşmış ama abartmamak da lazım.. Biz bunu beceremeyenlerdeniz.. Gelince görüşürüz artık ne yapalım...

.. yok birşey yok, sallama, devamm ;)

2007-06-08T08:19:00.000-04:00

.... Amaaaa çok utandım ya...

İçim içime de sığmıyor ama utanç durumuyla alakasız birşey'cik'....

Şimdi benim bu durumum dışarıda olarak ayarlansın da ben gideyim..

İş güç malum..

Babaiii..;)

ben ve ben bir zamanlar....

2007-06-01T08:53:00.000-04:00

Ellerini uzat da kiraz toplayalım

Ses seda çıkarmadan bahçe tarafında

Huysuz ihtiyarın ruhundan önce varalım

O bile duymasın

Ellerini uzat da kiraz toplayalım

Beş yaşın olgun meyvesi

Merdiven de dayamayalım

Herşey doğal olsun

Omzumuzda taşımıyorken küfelerimizi

Ellerimizde sırçalar tutmuyorken özenle

Aklımız en olması gereken yerdeyken

Kırılacak dallara basalım

Düştükçe yeniden kalkalım

Dizlerimizde yer kalmasın birazcık bile

Kabuk tutsun yaralarımız

Sen yeterki elini uzat, biz kiraz toplayalım

En canlı kırmızısından seçelim

En tepedekilerden

Sen eteğine dökülenlerden de nasiplen

Ben üç beş tane de ağzıma atayım

Kulaklarımızda ışısın güneşle rengi

Kahkahalar atalım

Birbirimizi susturmaya çalışarak

İhtiyar farketmesin diye

Dal aralarına dalalım

Yere dökülenlerin de hepsini alalım

Kaçarcasına uzaklaşalım sonra

Ve hatta kaçalım

Koşarken döktüklerimiz için geri dönelim

Kafamızı yerden kaldırdığımızda

Burun buruna kalalım bir bastonla

Topumuzu da kesmişti zaten...:(

Yine kaçalım birlikte,

İstersen hep kaçalım ama sen hep benimle ol

Hiç bırakma beni

Hep aynı kalalım

Hep beraber ve

Hep çocuk...

Kopar bir çingil, takıver kulağına

Tanırım seni böylece

Nerde olsan tanırım

Benimsin

Bensin

Özledim...

İmkansızsın ama geri gel

Hadi bir daha ellerini uzat da kiraz toplayalım...

öylesinee.:)

2007-05-22T16:04:00.000-04:00

Yarın sınav var burada oturmuş deli deli ne yaptığımı sorgulamayın lütfen... Çalışmak için bir masamız yok mu? Evet var.. Ama birçok işimi şu küçücük yatağın tepesine dikilip de yapmaya galiba alışmışım.. Hal böyle olunca da o yatağın üzerine oturduğum vakit çalışma şevkimin pofff diye yok olduğunu hissediyorum.. Bağlantıyı kuramadınız mı?? His işte deyin geçin.. Sınav konusunda yapabileceğim birşey olduğunu sanmamakla beraber, yarısını yapınca yeteceğini bilmenin verdiği de bir iç rahatlığını, ağırlığıyla birlikte taşımaktayım..

İstanbul la tekrar dan kucaklaşmaya 38 kala içimde hala bir özlem belirtisi bekliyorum.. Ama sahicisinden.. Arada görünüp kaybolan o halusinasyon cinsinden olan şeylerden bahsetmiyorum.. Zaten bu aralar üzerimde acayip bir elektrik var, dokunduğum yerden çarpılıyorum.. çayır çimen geze geze durumuna geçmem gerek bir an önce.. Yani demem o ki; bu halusinasyonları da garip karşılamayın.. Sanırım HEROES" daki özellerden biri de benim..:D.. Elektrik falan garip bu aralar... Yoksa metroyu da mı ben bozdum Allah ımmmm..:)

Tuba ya diyorum ki benim ne işim var buralarda, sınavım var, işim var gücüm var, takılıyorum işte başlayınca bir defa amaaa yok... İlla ki benim resmim niye yok.. Tutturdu işte..

Gurbet edebiyatı diye de birşey vardır değil mi.. Şahsen kendisini hiç sevmemekle birlikte azıcık bu aralar yapma ihtiyaçlarındayım yoksa sanırım kimseyi özleyeceğim yok.. Birşey değil havaalanından almaya da gelmeyecekler sonunda, kalacağım oralarda o olacak yani... Şu beni köymün yağmurlarında yıkasınlar var ya, bir dokundu geçenlerde dinlerken anlatamam.. Ulan dedim ne ben ayrıldığımda yaz henüz gelmişti İstanbul a, ne bilmem kaç yıl geçti evimden ayrı, ne gözümde bir çocuk var ne de saçımda kar... Hatta ve hatta acı falan çektiğimiz de yok Allah a şükür gayet tatil gibi birşey yapıyoruz ama işte demek ki hisler bir olunca ve asıl hissetmesi gereken şeye ulaşınca insan.... Ahhh bee..:( İşte alın burdan yakın bakalım bir de..

"Yaz henüz gelmişti ben ayrıldığımda

Kaç vakit oldu, kaç ay kaç yıl kaç asır evimden ayrı

A benim ruhumun teri memleketim

Dünyayı verseler değişmem çayırındaki bir çiğ tanesine

Meğer gurbet dediğin mahpuslukmuş güneşli avlularda

Yaşanırmış öylesine

Dönüşümde ne bulurum bilemem

Bildiğim;

Döneceğim ey verilmiş sözüm, edilmiş yeminim

Elbet birgün döneceğim

Yıl kaç olur hangi mevsim bilemem

Elimde takvim yapraklarından güller

Gözümde bir çocuk, saçlarımda kar

Bunca acıyı boşa çekmez hiçkimse

Ve bunca ölümden kolay dönülmez

Bu kadar sevmeyince..."

Bir de Erhan abi m okusun da o zaman anlayın beni işte, en azından ucundan köşesinden birşeyler yakalayın.... Tabi unutmadan birşey daha vardı kaynağından (Türk-Yunan Şiiri) bağımsız ağzımıza takılmış, dillerde pelesenk.. Sadece tek satır, tek bir söz... Tubiş; anladın sen anladınn ;)----> "O boğazdan bahseder, sen rakıyı hatırlarsın..

KARDEŞ OLDUĞUNU SILA DERDİNE DÜŞÜNCE ANLARSIN..."

hep aynı değil mi işte...

2007-04-26T19:48:00.000-04:00

Her durakta ölümsüz bir aşk edineceğim

Bir bakıştan bir duruştan

Çağrışımın sonsuz hazından

Unutulmaz bir sevgili daha bırakacağım ardımda

Belki de yaşanabilecek en uzun serüveni terk edeceğim

Daha otobüsün ilk basamağında

Kim bilebilir ki?

Sonrayı, sonrasını kim bilebilir?

Gizli gizli veda edeceğim ona, görmeyecek

Ve bu duyguyla burkulmuş yüreğim

Otobüs camına bağrında kanlı bir ok ile

Bir aşk levhası çizecek, ah min-el!

Bu da ötekiler gibi kendisini ölesiye sevdiğimi bilmeden

Yaşayıp gidecek...

Murathan Mungan

yeni gün...

2007-04-23T00:06:00.000-04:00

-O..-

Bu sefer değil, gerçekten bu sefer hiçbirşeyi ben yapmadım. Hepsi onların suçu; ortada bir suç varsa.. Suçun olduğunu düşündüğün anda suçlu arayışı hızlanır. Suç saydım, suçladım ve buldum. İtirafçılarım bile vardı. Üzülmek ve sevinmek arasında bocalamakla meşgulüm bu aralar.. Ben yapmadım ki aslında, bu iyi birşey.. Hepsi onların başının altından çıktı.. Bu yüzden kolay vazgeçebilirim sanırım. Herşeyi bırakıp, onların bu oyuna beni dahil etmelerinden öncesine geri dönüş yapabilirim.. Hiçbirşey olmamış gibi davranabilirim.. Acı verir tabii, varsın versin ne olur ki.. Daha öncekilerden çok verecek değil ya.. Hem ben bu sefer masumum..

Konuşurken bile ne kadar yanıldıklarını anlıyorum.. Bir sözle onlara yeniden hak verebiliyorum, ve yine tek bir sözle kendimden bile şüpheye düşüyorum. Acabalarla ahbaplığım ilerlerken farkediyorum ki sözlerin sahibi dostum olmuş.. Neler söylemiş neler.. Ortalığı bulamaç haline getiren sözlerinden eser yok mu, olmaz mı.... Hala aynı hiç değişmiyor ki.. Bir öyle derken bir de böyle diyebiliyor insan.. Ne yaptığını kendi bilmediği gibi insanlara neler yaptırdığının da farkında değil.

Gerçekten hiçbirşey yapmadım ben bu sefer... O kadar çok kişi o kadar çok şey söyledi ve bunlar o kadar birbirinin aynıydı ki, inanmamak içten değildi. İnandım, buna katkı sağlamadı dersem yalan olur.. Sonunda bir baktım kıvamlar tutmuş.. Uğraşsan bu kadar olmazdı..

Ama artık biliyorum ne olduğumu, ne olduğunu. Herşeyi kafama iyice kazıyıp, yerleştirmeyi öyle yaptım sanırım. Eminim, kim ne derse desin. Kendimden pek olamasam da henüz, mevzu bahisten eminim.. Hiçbir söz, hiçbir davranış, hiçbir hal, hareket yani hiçbirşey beni bundan döndüremez.. Evet bu kez ben yapmadım ama yine de vazgeçmek bana düştü...

Ne yapalım notalara vuralım yine gece gece.. Gün ışımış, sabah olmuş, okul varmış, kime ne.. Uykusuz gecelerimden kimse sorumlu değil.. Ben bu sabah "uyandım"........

"ne ilk ne son bu sabah

ne çok öğrendi bu gönül

ne çok söndü ne çok yandı

her defasında kanatlandı

bu son sandı ama aldandı

boyun eğmedi bu gönül

ne alıştı ne uslandı

bu gönül uyandı

bu sabah yeniden başladı..."

bilmiyorum ki ne...

2007-04-20T21:13:00.000-04:00

Ve yine yalnızım

Kulağımda güzel ezgiler

Elimde bir kağıt kalem

Yazıyorum birşeyler

Ne bilmiyorum...

***

İsyana bıraktım düşlerimi

Ne onlar benim ne ben...

Kalbimde bir acı var

Nefesim tıkanıyor

Yetmiyor aldığım nefes

Bomboş evde birşeyler arıyorum

Ne bilmiyorum...

***

Birden aklıma geliyorsun

Hayır! diyecek oluyorum, bu sefer değil...

Bu sefer değil...

Ama her seferinde olduğu gibi

Yine gözlerine dayanamıyorum

Onlarda beni çeken birşey var

Ne bilmiyorum...

***

Dostlarım beni benden iyi tanır oldu

Kendimi anlamıyorum

Ne istiyorum peki ben?

Ne?!

İstediğim şey beni bitiren değil mi?!!

İçimi parçalayan...

Beni vazgeçirecek bir cümle lazım gibi

Ne bilmiyorum...

***

Sigaram bitiyor yine

Hep bitmek zorunda mı

Bir daha yakacağımı bile bile

O da benimle çelişiyor?

Sinirleniyor bir koca nefes daha çekiyorum

Hangimiz hangimizi bitiriyor??!

Karar vermek güç..

Söndürecek bir sebep arıyorum

Ne bilmiyorum...

***

Herşeyin sonu var nasılsa

Bitecektir herşey elbet

Bir de başlasaydı keşke diyorum

Keşke...

O lanet kelime.

Beni hayata döndürecek olan tek şey

Keşkelerimden birinin gerçek olması sadece

Keşke böyle olmasaydı..

Kalbim sana ait olmasaydı..

O nerede?..

Ne yapıyor?..

Kiminle?..

Beni seviyor mu biraz olsun?..

Cevap bulamıyorum..

Korkuyorum..

Neden, bilmiyorum!!!

Burak Kuşcu

*****

İnsanlara nereden baktığın önemlidir çoğu zaman..

Onları nereye koyduğun, onların seni nereye koyduğu..

Kalbinde biçtiğin rol ve kalplerde sana biçilen..

O yanından geçerken hissettiğin duygu..

Sevinç, özlem, hüzün, sevgi, kırgınlık, nefret, aşk...

Saçların savruluşu rüzgarda anlamlıdır kimi zaman,

kimi zaman göz kırpışı...

Tek bakışıyla anlattıklarını tek sen anlarsın bazen de

yanlış olmasından korkarak.

Sana aitse dünyaları da beraberinde getirmiştir,

değilse seninkini alıp götürmüş olur.

Sen, kendinle başbaşa kaldığında soğursun kendinden,

gittikçe yabancılaşırsın ve gittikçe tahammül edemezsin kendine..

Ama hep sensindir, ne yapsan atamazsın ve hep seninlesindir..

Çareyi aradıkların uyutur seni sadece, uyuşursun ve o kadar.

Sabah yeni güne yine onunla merhaba dersin

ve o sana günaydın derse sıcacık,

dünyaları da beraberinde getirir,

değilse yeni gün doğar ve senin dünyan bir kez daha yıkılır...

Senlik seni sararken kollar boşluğu kucaklamaktadır..

O yoktur...

Sen sarıldığın bu şey

NE, BİLEMEZSİN...

(Burak benim kardeşim.. Oturmuş ve tam da burada anlattığı şeyleri yaşarken dökülmüş bu satırlar.. Uzakta olunca elden teslim alamadım ama konuşup dertleşirken yolladı. Ben de izni dahilinde paylaşmak istedim nacizane bir ekle beraber... )

duvara astığım...

2007-04-18T09:20:00.000-04:00

-O-

Çok tahammül gücüm yok bu aralar bazı şeylere..

Öyle ki tekrar evime döndüm, üstelik de güzelce bir tatilin ardından ama yine de olmadı mı olmuyor..

Olaylar da yemeğe katkıda bulununca tuz ve biber olarak,

insanın canı sıkılıyor...

Sorun şu ki; şu anda sadece bunları yazabiliyorum,

tabi bir de Özdemir Asaf :)...

Sonra görüşürüz...

ÖLÜNCEYE KADAR SENİ BEKLEYECEKMİŞ,

SERSEM.

BEN SENİ BEKLERKEN ÖLMEM Kİ.

BEKLERSEM...

günün biri..;)

2007-04-04T17:14:00.000-04:00

GÜNÜN BİRİNDE ....

GÜNÜN BİRİNDE....

GÜNÜN BİRİNDE ....

GÜNÜN BİRİNDE....

İçimden söyledikçe bu cümleyi,

içime bir nakış daha atmışım

ve ne kadar çok birikmişler içimde...

Dolup da taşmışım...

Bunların birgün sökülüp de

hayallerin gerçek olacağı

aklımın ucuna gelmeyen bir ihtimal halini almaya bile başlamıştı..

O söküğün içinde kaybolacakmışım gibi...

Amaa....

O günün biri gelmiş meğer..

Ve ben uzun tren yolculuğunun ardından gözlerimi

bunun gibi bir rüyaya açacağımı düşünmemiştim...

Bilen bilir bu konunun tutku bağlamında bendeki uç noktalarını..

Söze ne hacet...

ALLAH IMA ŞÜKÜR..;)

insomnia...

2007-03-25T21:29:00.000-04:00

Bu resimdeki güzel şeyin sahibesi kesinlikle benim demek isterdim ama malesef yaratılırken o kadar şanslı olanlardan değilim..

Benim şansım o aşamadan sonra başlamış..:D

Neyse...

İnsanın böyle güzel gözleri olunca tabi ki kapamak istemez..

Şimdi şu kız dese ki ben insomnia oldum, eeeee sen olmayacaksın da ben mi olacağım diyebiliriz...

Bana ne oluyor ben onu anlamıyorum..

Artık nasıl bağladıysam bu durumu hastalığa, klavyenin tuşlarını bir de bunun sebeplerini araştırmaya kullanalım dedim...

İnsanı acaba dedirtecek kadar şüphelendiriyor bu bilgiler de yahu..

Yani dön o tarafa dön bu tarafa nereye kadar...

Ayrıca bu insanlar günün akşam üzeri diye adlandırdığımız bölümünde kısa periyotlu bir uykuya da dalarlarmış ve tabe gece malumunuz olduğu üzere gözler sonuna kadar açık..

Bunu, tabi ki yine tahmin edebileceğiniz gibi, tetikleyen şeyler benim baş besin maddelerim: kafein ve çikolata...

Nasıl vazgeçilir ki ama bunlardan da canım, hem bunları kullanıp da gece horul horul uyuyan binlerce tiryaki var değil mi ???..

Bu sebep olamaz, başka birşeyler olmalı..

Bakındım strese de bağlanmış, duygusal gelgitlereee, sonracığıma fiziksel de bazı sorunlar olabilirmiş...

Acaba farkında olmadan psikolojim mi bozuldu, ya da duygusal gelgitler mi yaşıyorum?..:(..

Bu da farkında olmadan nasıl olur ki..

Bir de bu hastalığın bir sonraki boyutunda insan depresyona sürüklenebiliyormuşş..

Buna bir anlam veremedim açıkçası. Depresyondan mı oluyormuş, yoksa depresyona sebep mi oluyormuş..?.

Bu da muamma..

Neyse bunu da geçtim..

Yatağımı gördüğümde aklıma sadece yatmak ve uyumak geliyor mu diye düşünüyorum da nasıl olabilir ki, şu laaanet yurt odasında ki burası bir apartman dairesi(!), oturacak bir koltuk bile koymamışlar..

Dolayısıyla kendisiyle gün içerisindeki münasebetimiz de oldukça sağlam..

Şimdi yapmak gereken nedir yani??

Çikolata yok, kafein yok..(!!!)

Yatakta, yok ben televizyon izlicem, yok bilgisayarım burda kalsın ben chatimi burdan da yaparım, yok kitabımı da şöyle uzanıp da okusam ne güzel olur, falan gibi aktiviteler yapmak "kesinlikle" yok..

Oldu olacak yemeği de yatakta ye..

Sonracığımaa;

gün içerisinde uyumak yok...

Mümkünse bir bardak süt içivermek lazım(bööggk:( )..

Bir de tabi ki erken yatmak ve tempo yakalamak...

Sanırım bunları yapabilsem zaten uyuyabilirim..

Daha birçok sebep ve çözüm var da fazla ayrıntıya girmemek lazım.

Zira benim böyle güzel gözlerim yok, dolayısıyla çok şükür henüz insomnia da değilim... ;)

....

sana dönmek her defa...

2007-03-22T13:04:00.000-04:00

-O..-

Çıkmaz gibi durup yine sana

varan bir eşiğin daha önündeyim.

Hayata gözlerini kapamış olmak da

çare değilmiş..

Görmeden de yaşayabiliyormuşsun birşeyleri.

Bir eşikten daha adımını atıp da

yine sende açılabiliyormuş

gözlerim yaşamaya.

Nefes oluyorsun rüzgarla birlikte.

Hep essin istiyorum hep sen ol içimde.

Hep yaşat beni.

Yaşama kapanmasın gözlerim.

Çıkmaz sokaklara dalıyorum...

Bağlantılarım kesiliyor,

kelimelerim yetmiyor,

sözlerim hep eksik.

Hiçbirşey bilmiyorum ki ben halbuki.

Boş birer çaba

kurulmak isteyen cümleler..

Yüklemlerim var benim hep,

zamanları belirsiz..

Öznelerim bile gizli değil,

açık da yazamıyorum.

Ne var ne yok lar.

Hiçbirşey bilmiyorum ki ben halbuki.

Neden cümle kurmaya çalışıyorum ki.

Sadece yürümeliyim ben aslında..

Bütün yollar sende kesişmiyor mu nasılsa..

Sende biter yolculuklarım yine

ve sende eser vuslat havası.

Nefes olur-sun- bana

ve ben yine yaşamaya devam ederim

gözlerim hayata kapalı,

sana açık...

Ve ben yine devam ederim

hiçbirşey bilmemeye......

kız sen istanbul un neresindensin....

2007-03-20T19:40:00.000-04:00

İstanbul dan bu kadar ayrı kaldıktan sonra

birkaç tane fotoğraf görmek bile insanın içini bir hoş

eyliyor..

Fotoğraflara bakmak ve bununla yetinmek zorunda kalmak da cabası..

Ama nedir??

Gün sayıyoruz ki umut tazelensin ;)...

Görüp görüp de, "yok yaa bu mudur yani" demiyor muyuz,

İstanbul muş kardeşim aldığımız nefes...

Abarttığım düşünülmesin,

hangi aşığına sorsanız aynı şeyi söyler.

Heyhat ki çok rakibim var....

Her neyse; aslında bu değildi mevzu bahis olan şey.

Aslında tüm demek istediğim bir şarkıdan ibaretti.

Öncelerden bilip de bugünlerin sesinden tekrar hayatıma giren o çok cici şarkı :

"Kız sen İstanbul un neresindensin?"..

Aslan kişiliğinin etkisi altında kalıp, fena halde üzerime alınarak vakit geçirdim...

Şımarıklığın son hadlerindeyim artık,

haddini aşması çekincem.

Ama kendime armağan edecek başka birşey bulamadım

ve bu aralar böyle birşeye ihtiyacım var sanırım. :)...

Hoş görün artık ne yapalım.

Bir süre kendi halime kalabilirsem ve bir süre kafa dinleyip,

böyle küçük şeylerden zevk alır mutlu olursam

ve bir süre daha bu şarkıyı yüzümde ufacık da olsa bir tebessümle dinlersem ne mutlu bana...

Ama güzel olmuş be, hadi açın sesini de eşlik edin bana...:D

**********

duruşun andırır asil soyunu

Hisar, Kuruçeşme, sahil boylu mu

Arnavutköylü mü, Ortaköylü mü

kız sen İstanbul un neresindensin?

Kız sen İstanbul un neresindensinnn?? ;)

**********

(sefarad söylemişşş:D)

.....

2007-03-19T21:33:00.000-04:00

-O..-

Yazmak istediğim anda birşeyler karıştı içimde, yine birşeyler bir yerlerde düğümlendi ve her zaman olan şey oldu.. Artık yadırganmaması gerektiği halde, hala bir yabancı gibi karşılanan halet-i ruhiye.. Sevmiyorum seni diye yazacakken "m" ye elin gitmemesi tesadüf olabilir mi... Ben senden beklerken, senin de benden beklemen ya da birşeyleri.... Tesadüfler mi yönlendiriyor bizi ya"hu".....

Neyse yine vazgeçtim....:(

sevmiş ki hem de ne....

2007-03-11T22:40:00.000-04:00

-O..-

Ksıım kısım yanan bir mektup kağıdı... Tek tek uçlarından tutuşup da en ortaya geldiğinde elde küle dönüşen. O kadar kıymetli ki; el, yansa da atamıyor üstünden.. Deli desen değil, delidivane... Bırak desen hayır, berabercesine ve ölümüne...

Sevmiş ki hem de ne.

Yandıkça yanan sevgisinin küllenişini yaşlı bir çift gözle paylaşıyor.... Hayatından birşeylerin çıkışı bu kadar zor mu olmalıydı diye düşünüyor. Neleri atmadı ki boşuna durmasın diye. Şimdi olan da bir temizlik mi bu şekliyle. İçindeki yangın da aslında avcunda yanandan yansıma mı... Gerçek gibi ama ne dese bilinmez...

Sevmiş ki hem de ne...

Her denilenden anlam çıkarıp da birşeylere el attığından beri sevmiş. Yeni birşeyler olmalı dediğinden, cesaretlendirildiğinden, derininde bir yerlere illa ki birşeyler sokuşturulduğundan beri sevmiş..

Sevmiş ki hem de ne...

Şimdi bu ne peki. Neden vazgeçtim diyor ve "ne" den vazgeçtim diyor bu.. Yanmayı bu kadar mı hakediyor... Kendi kendine yansa iyi, yanında neler de götürüyor böyle. Neleri yakıyor... Harlandıkça daha da sıkı tutuyor elleri ve küllendikçe daha destek bir diğeri, dökülmesin diye.. Çünkü sevmiş,

sevmiş ki hem de ne...

Kırsa da dökse de, yansa da küle dönse de, vursa da dökülse de ve sevse de sevmese de........... O yine de.... Sevmiş.....

Sevmiş ki hem de ne!!!

aklımın iplerini saldım...

2007-02-02T16:58:00.000-05:00

Kalbi akla tercih ettiğimiz ne çok boş zaman harcamışız birlikte.. Hoşluğu da boşluğundan mıydı acaba..? Ellerimizle bozdurup harcadığımız kendi zamanlarımızdı, bozulmuştu artık ve harcanmıştı... İnatçıydı belki de akıp da gitmeyecekti bozulup dökülmeycekti, hep kalacaktı, bekleyecekti, duracaktı... Yapamadı, yapamazdı.... Tabiat çareydi belki ama engel tabiat değil mydi?... Tabiatıyle değil miydi zaten birçok şey?.. Üzgünüm belki birgün affedersin.... Ne dersin???

***

*****
Irmaklar denizlerde
Denizler sahillerde durdular
Arayanlar hiçbir yerde
İnananlar dualarda buldular
Kimbilir sen benim halimde, sakinliğimde ne buldun
Bense yorgundum kendi kendime sokuldum
Uyuyakaldım, aklımın iplerini saldım
O giderken bir an durup peşinden baktım
Ne dersin?
Umarım beni affedersin
Ne dersin?
Belki de terk edip gidersin
Gider misin....

(Yüksek Sadakat)

pembe sabun köpükleri

2007-01-29T13:32:00.000-05:00

Nefes nefese kalınca, kavuşuyor nefes nefese
Pencereden bakıp da gökyüzüne bembeyaz ufka değdiğinde gözlerim
Yorgunluktan çaresiz nereye gittiğini bilemeyen birşeyler kök salıyor.
Pembe renkli sabun köpükleri dökülüyor yanaklarımdan usulca
Birer birer patlıyorlar sonra dokunmaya kıyamadığım düşlerim.
Hayal oluyorlar, düş oluyorlar, bir geliyorlar bir gidiyorlar...
Yok oluyorlar...
Sabun köpükleri oluyorlar pembe renkli
Penceremden bakıyorum göğe doğru ve uçuyorlar ellerimden
Gittiğin yere geliyorlar peşinden
Birer birer sönüveriyorlar ulaşamadan
Çabalar çaresiz, onlar bitap, ben bitap sensizlikten..
Har vuruyor içeri sığındığımda
Resimler yakıyor odayı, bakışın beni..
Sözlerin....Kimbilir kaç kez yinelediği zihnimin...
Veda busesi tadında yokluğun
Acı ki hem de ne....

Pencereme vuran bir iki takırtı;
Kalbimde hala yerleri var mı diye dönen
Senden vazgeçen pembe renkli sabun köpükleri...

ne yaptın asumannn..:D

2007-01-20T17:51:00.000-05:00

"a aww a aww ne kadar ayıp, a aww a aww ne yaptın asuman, a aww a aww kalbimi kırdın, a aww a aww yap bi pansumaannn..." :D..

Süper yaa.. Ne kadar saçma bi şarkı di mi.. Uzun zaman olmuş damardan kurtulamayalı(!), slow slow nereye kadar yani.. Bunalımlardan çıkamıyorsun canım böyle de... Amca yapmış şarkıyı işte.. Misss ;D...

"İşte bu kapı işte bu da sapı, daha nasıl olur ki aşkın ispatı, kartal ve pendik gittik gittik geldik, bakışınca o ahu gözlerle"...

sözlere bak yaa.. Tövbeler olsun.. Ama itiraf etmek gerekir ki artık genele yayıldı bu saçmasapan şarkıların tuttuğu gerçeği... İnsanlar bu saçmalıkları seviyorlar. Al işte ben mesela. Şu an açtım işte bu kapı işte bu da sapı diyorum oturmuşum yaw. Stres arınma yöntemi olabilir mi acaba... Ya da biz her yaptığımız saçma hareketi aman beee stresten ne yaptığımı biliyor muyum diye savunuyor olabilir miyiz??... Burda gizli bir itiraf var atlamamak gerek..;).. Nazan Öncel'in "Aşkıııımmm baksana banaaa aşkıımmmm, aşkııımm ağlarım:'( amaaaa aşkııııımm" şarkısından soora şimdi de buna sardırdım... Yok artık diyenler çıkacaktır. Nitekim şarkıyla alakalı şöyle ufak çaplı bir değerlendirme araştırması yaparsanız, beğenenler kadar beğenmeyenler olduğunu ve çift yönlü önerme (:p) gereği, beğenmeyenler kadar da beğenenler olduğunu göreceksiniz.. Yine de fikir sahibi olup, şarkının altında yatan toplumsal mesajı özümsemeye çalışmak ve hayatımızın temel taşlarından biri yapıp tatbik etmek gerek di mi ama :p:p:p:p..... şuna bi baksana "aşk silahını birgün çekince, ya hamle yap ya elini kaldır, dönüp sakın gitme...".. tövbeler olsun derin anlam işte yaaa... mesaj mı istiyosun, al sana mesaj.. Br de diyorlar ki bu saçma şarkılar niye dinleniyo:p....................

foolish games

2007-01-14T06:42:00.000-05:00

You took your coat off and stood in the rain
You were always crazy like that
I watched from my window
Always felt I was outside looking in on you
You were always the mysterious one with dark eyes and careless hair
You were fashionable sensitive but too cool to care
Then you stood in my doorway with nothing to say
Besides some comments on the weather
Well in case you failed to notice, in case you failed to see
This is my heart bleeding before you, this is me down on my knees
These foolish games are tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart
You were always brilliant in morning
Smoking your cigarettes and talking over your coffee
You philosophies on art, Baroque moved you
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar
You'd teach me of honest things
Things that were daring, things that were clean
Things that knew what an honest dollar did mean
So I hid my soiled hands behind my back
Somewhere along the line I must've gone off track with you
Excuse me, think I've mistaken you for somebody else
Somebody who gave a damn, somebody more like myself
These foolish games are tearing me apart
You're tearing me, tearing me, tearing me apart
Your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart
You took off your coat and stood in the rain
You were always crazy like that...

bir kez daha..;)

2006-12-03T14:36:00.000-05:00

gece gece...

2006-11-26T18:11:00.000-05:00

-O~-

Belki de yine en iyisi geceleri binlere bölmek, onbinlere belki de... Olabildiği kadar işte, ne kadar taşıyabilirse küçücük kalbim... Böylesi ne kadar ağır geliyorsa, bölündükçe azalsın yükü diyorum.. Birileri alsın birazını da artık.. Birazını da o paylaşsın bu yoğunluğun. Heyhat ki haberi yok bölünmüşlüğümden... Kafa dumanlıyken kimse farkedemiyor zaten.. Neyse.

Karmançorman durumlar hep kendi gibi yansırsa bir yerlere yandık demektir.. Açıkça anlatmak var çünkü hep akıllarda.. Öyle olmayınca anlaşılmıyor birşeyler iyice.. Birilerinin birşeyleri farketmesi için iyice gözlerine sokmak gerekiyor.. Onlar da haklı tabi çünkü hiç akıllarından geçmeyen şeyleri anlasınlar diye bekliyorum.. Saçma işte ama saçmalığın ötesinde çaresizlik sanırım.. Nasıl açıkça anlatılır bilmiyorum ki, dahası hiç yapmamışım...

Acemi şansı duydum da acemi cesareti hiç duymadım.. Şimdi öyle birşeyler var ama içimde... Duymasam da hissediyorum.. Giderken geride bıraktıklarıma söylemeliyim içimde kalmasın, hazır cesaret gelmişken.. Herkes duysun görsün bakalım acemi şansı var da acemi cesareti nasıl oluyormuş. Gecenin bir vakti yapacak o kadar çok şeyim, düşünecek o kadar işlerim var ki, ben bırakmış anlatıyorum işte...

Sıkışmışlıktan kurtulmak ne ki acaba... Trafik sıkışık olunca upuzun bir yan yola sapınca daha mı çabuk varıyoruz... Hiç sanmıyorum ama bazen oluyor gözardı edemem... Sadece trafiğin can sıkıcılığından uzaklaşmak bile bir terapi.. Eeee benim yaptığım bu mudur yani... Walla ayrımına varamamak gibi bir durumda kaldım herhalde yaa..

Saçmalamakla açık olmak arasında çooook ince bir hat üzerinde gidiyorum... Kafam düzgün olsaydı pek yalpalamazdım ama şimdi bir o tarafa bir bu tarafa gidip gidip geliyorum...

Saçmaladığım kısımları es geçersek demek istediğim; sıkışıp kalmış bir durum bu ve ben ne yapabileceğim hakkında hiçbir fikre sahip değilim.... Birisine birşeyleri anlatmam lazım ama hiç aklında olmayan birşeyi lönk diye söylersen adam ne oluyoruz der... Haklıdır da çoğu zaman.. Di mi ama... İşte o yüzden bu saçma sapan sınavın olduğu bu yine saçmasapan gecede salak salak oturmuş bunları yazıyorum işte... Kime neyi anlatıyorum yaaa, tamam hade eywallah..!!!

ey kalbim...

2006-11-22T18:03:00.000-05:00

-O~-

Ben böyle bir sevdayı hiç yaşamamıştım ki
Ne bilirdim böyle yanarım o zaman
Senin kadar güzelini hiç sevmemiştim ki
Güzel sevmek ne zormuş anladım o zaman

Geceler, kara geceler gözlerinde saklıydı
Çok sevme üzülürsün diyenler çok haklıydı

Ey kalbim yazık sana
Gittin de kime bağlandın
Ey kalbim yazık sana
Bağlandın beni de yaktın sen

...TÜKENDİM...

sen anlarsın...

2006-11-20T15:40:00.000-05:00

-O$-

Bugün biraz gerginim yine
Sesim değişik gelebilir biraz
Ama sen anlarsın
Bana katlanırsın
Tuhaf laflar edebilirim
Seni belki üzebilirim
Ama sen susarsın
Çünkü beni tanırsın

Öyle çabuk kızma derdin hep
Bu kadar da kolay alınma
O zaman beni sar hadi sarıl bana
Değişmez huylar bilirsin
Bir kere de sen dene alışmayı
Ben göğsüne yatarken öyle derin nefes alma

Bu ara ihtiyacım var sana
Ellerimi sakın bırakma
Bana huzur veren tek yer senin yanın unutma
Gün varıncaya kadar sabaha
Sakın hiçbir yere kalkma
Fazla birşey istemem sadece dur burda...

şaşırdım kaldım işte...

2006-10-31T15:56:00.000-05:00

Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla
Bazen sessiz sedasız ipekten kanatlarla
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla
Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla
Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla
Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla
Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla.

Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle
Öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle
Çarpsan karasevdayı en azından yüzbinle
Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle
Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle
Ama her defasında geri döndüm seninle
Hangi düğüm çözülür nazla, sitemle, kinle
Ne olur bir gün beni kapında olsun dinle.

Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?
Bazen kızkardeşimsiz, bazen öpöz annemsin
Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin
Eksilmeyen çilemsin
Orada ufuk çizgim, burada yanım yöremsin
Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin
Çaresizim çaremsin.

Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?

Yavuz Bülent BAKİLER

2006-10-11T14:27:00.000-04:00

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?
Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?
"Seni seviyorum" sözcüğü dilimin ucunu ısırırken, her buluşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek...

Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek, birlikte ağlamak, gülmek... Ve yanımdayken seni çılgınca özlemek.

Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
Kalabalık ortamlarda seni diğer dostlarınla paylaşmak... Telefonda konuştuğun, yolda hatrını sorduğun insanları çocukça kıskanmak... Yaşadığın eski aşkları dinlemek.

Seninle birlikte olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
Tanıdık birileriyle yollarda yürümek yanyana... Elimdeki şemsiyeye inat, yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kırçiçeği seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek. Koza'da çay simit... Moza'da menemen ve bira çerez... Belki de vişne votka..

Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyo musun?
Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara, aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında, dinlediğim şarkıların, türkülerin, şiirlerin her mısrasında seni bulmak...

Seninle olmanın en zor yanı ne biliyo musun?
Seni kaybetme korkusuyla, hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı, umut deniziznin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek... Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalınayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.

Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
Nereden bileceksin?
Sen benimle hiç olmadın ki!..
Olsaydın avuçlarım terlemezdi...
Isırmazdım dilimin ucunu...
Özlemezdim seni yanımdayken...
Kıskanmazdım.
Korkmazdım yollarda yürümekten...
Islanmazdım yağmurlarda...
Yıldızlara, aya dert yanmaz, böyle her şarkıda sarhoş olmazdım. Korkmazdım seni kaybetmekten, ayaklarım kan revan, atlardım sandaldan denize...
Ve her kulçata haykırırdım seni sevdiğimi.

Sen hiç benimle olmadın ki...
Ya aklın başka yerlerdeydi, ya yüreğin!..

başka bir yerden...

2006-10-04T17:36:00.000-04:00

Bilinmedik bir yere düşer yolun bazen.. Bazen zorunluluk iter seni, bazen de sen düşürürsün yolunu bilerek ve isteyerek... Her seçenekte de seversin yerini çoğu zaman.. Sonra tırnaklarından hırs çıkarırcasına bir düşünce alır götürür uzaklara.. Eski dostlar hatırlanır, yenilerin hayata girişi bir kez daha kutlanır yanlarında olmayışını düşünmemeye çalışarak.. İyi ki ler bir taraftan çekiştirirken ipin öbür ucunda yine keşke ler vardır.. Onlar çekişe dursunlar, yapılabilecek alternatifler sunulmaya başlanır tek tek.. Artılar eksiler hesaplanır ve o bilinmedik yere bir bakış daha fırlatılır.. Birden çok tanıdık gelmeye başlar göze. Acaba daha önce de buralarda bulunmuş muydum diye geçer zihinden bu kez.. Bu esnada evin sıcaklığı hissedilir..Akabinde başının çaresine bakma denen o gurur selam verir.. Dostça bir selamdır, sevecendir ve içtenlikle karşılık verilir.. Kısaca bir selamlaşmadan sonra zihin tarama süreci birdenbire kendi kendini durdurmaya başlar.. Verimsizlik baş gösterir.. Uyku mudur sebep derken uykunu açarcasına bir dost kafasını uzatır kapıdan içeri.. Ses kulağa ninniden başka bir şekilde akseder. Artık uyku problemi yoktur dediğin sırada kapı tekrar kapanır..:(.. Alternatifler de tabi tekrar görünürler verimsizliğin kalktığı o kısacık arada.. Kafanı kaldırıp da kütüphaneyle gözgöze geldiğinde ise artık birşey aramaya hacet kalmamıştır.. Karar verilmiştir artık... Kısa bir an farkına varılan bir diğer şey olur çalan müzik.. O kadar güzel ve dinlendirici gelir ki kapamaya kıyamazsın.. Yumuşakça "hayallerinde vardı, böylesi bir sevdaydı, öyleyse şimdi gönlü niye böyle karışıyor..." diyor ve bir duraksama oluyor.. Gözler kapanıyor ve susuyor şarkıcı... Evet artık zamanıdır diyorsun ve tekrar kütüphaneye çevriliyor gözlerin.. Evet kesinlikle şimdi zamanıdır....................

bir başına...

2006-09-12T18:58:00.000-04:00

Yalnız kaldım buralarda, hem hiç de bir başıma değilken... His işte; gittiğin zaman herşey gitmiş oluyor seninle birlikte. Döneceğin günü iple çeksem de bir yandan da alışmaya çalışıyorum gelecek gitmelerine. Toptan ağlıyorum, içimde birikip bin defa kavurmasın diye...

El sallayacağım demiştin giderken. "Nerede oturduğum önemli değil ben sana ulaşacak bir pencere bulurum." diye sıkı sıkı tembihlemiştin. Gitmeyeyim de son bir kez uçur özlemleri öpüp salladığın elinle yüreğime diye.. Yetişemedim... Zaman onu bile çok gördü bana, sana...
........
........
........
........

Özür dilerim

yakarım geceleri...

2006-09-11T12:10:00.000-04:00

Bu aşkın nüshası rüzgarlarda
Aslı bende kalacak
Bizi hasret saracak
Bulutlar çıldıracak

Ayrılık başımı döndürüyor
Kavuşmayı özlettin
İntiharlar kuşandım
Bu aşkı sen kirlettin

Geçtim borandan kardan
Yitirdim bahçeleri
Ellerimi tutmazsan gülüm
Yakarım geceleri

Bu aşkın nüshası rüzgarlarda
Kahrı bende duracak
Sende ihanet gülüm
Bende matem kalacak

Bu aşkın efkarı şarkılarda
Yüzün bende solacak
Bizi zaman yenecek
Ve anılar kalacak

Geçtim borandan kardan
Yitirdim bahçeleri
Ellerimi tutmadın yar
Yatamam geceleri...

Yılmaz Odabaşı

back again...

2006-09-10T17:10:00.000-04:00

İSTANBUL ...

DÖNDÜM İŞTE... GÖRÜŞMEK ÜZERE...!!!

yalnız şarkı- yalnız şehir- yalnız insan

2006-08-28T14:17:00.000-04:00

Canım sıkıldı.. Yapacak birşey bulamadım yine.. Ve açtım blog u kusura bakmayın.. Buraya birşeyler yazmaya başaldım başlayalı şarkı sözleri daha bir ilgimi cezbetmeye başladı. Zaten dikkat ederdim, bir de dahası eklendi, düşünün artık.. E tabi şiirler keza öyle, ve de en önemlisi günlüğümü rafa kaldırdım.. Ne kadar güzel, ne kadar kötü bilmiyorum ama olan oldu, bir şekilde bulaştık artık.. Can sıkıntısını bir isim verdiği günlüğüyle paylaşan küçük kızlar gibi birşey oldum ki beni tanıyorsanız benim için ne kadar iğrenç bir durum olduğunu bilirsiniz.. Ben olayı bu boyuta indirgemeden yaşamaya çalışıyorum kısacası... Canım sıkıldıkça buraya damlamam dışında tabi..;)

Neyse annem yok buralarda, bir süredir göremiyorum ve acayip özledim.. Rahat batan yapım gereği mutlu anlarımın zehir olması yolunda kendime böyle bir sebep buldum, düşünüp düşünüp.... Düşünüyorum işte.. Var olmak adına deyip geçiştirmek lazım. Yakında geliyorlar zaten de asıl önemli olan şu rahattan rahatsız olma durumu.. Neyse fazla düşünmemek ve fazla var olmamak lazım.. Bazen olmamak en iyisi.. Abstract san eğer sana dokunamazlar değil mi.. En güzeli bu sanırım..

Geçenlerde günün şanslı şarkısını seçtim buraya yazılmak üzere ve bakın ne çıktı...

"Aşk hüzün gece uzun
Ne yana dönsem yüzün
Bir yanımda sevda ateşi
Bir yanımda küllerin
Karşı kıyıda uyusa güneş
Gönlüme gece yağar
Sen hiç dinlemedin ki beni
Sözlerim öksüz kalır

Niceleri buna sevda dedi
Aşk dedi düş dedi
Kimileri de böyle aşk olmaz unut dedi
Bu yüreğim çarpıyor seninle senin için
Bir tek o seni benden de çok seviyor

Niceleri buna sevda dedi
Hayal dedi geç dedi
Kimileri de böyle aşk olmaz unut dedi
Bu yüreğim çarpıyor seninle senin için
Bir tek o seni benden de çok seviyor..."

Bana da dediler.. Kimileri düş dedi, kimileri aşk dedi.. Ben tanımlayamadım.. Bittiği an da zaten o andı.. Bu da böyle geçerr giderr.. Hoşça bakınız zatınıza..

selam...

2006-08-12T15:51:00.000-04:00

Selam herkese...
Kafam bulanmaz, dağılmaz, dalmaz, gitmez, vs vs diye düşünüp de slow birşeyler çalmaya başlamıştım ama ne çare yine olan oluyor.. Bu yüzden ilk önce sanırım bu müziği kapatmalıyım tekrar açmak üzere.. Detaylardan hoşlanmayan kişiler olduğunuzu düşünmek istemiyorum, istemediğim şeyleri de yapmamaya çalışıyorum.. Dolayısıyla, anladığınız gibi tüm bu detayları da es geçmeden gidiyorum sayfa üzerinde..:)..

Bazı şeyleri özlüyor olmak en güzel tatları bile algılama zorluğu yaşatıyor insana. Yutulamayıp boğazda, düğümlenmek anlamı çerçevesinde, geçmeyip takılanlar var.. Boğan bir durum yani.. Çekmeyen bilemez cinsinden hani. Bir de tabi böyle bir durumdayken kendini tek hissetme olayı mevzu bahis oluyor ister istemez. Zira burası bir fil mezarlığını andırıyor..:( Durum vehametli (!) anlayacağınız... Vehametini anlar mısınız asıl ondan şüpheliyim..

"Nasıl gidiyor?" denir ya hani bilinmeden gitmediği... Ve gitmiyo demek yerine nezaketen "eh işte", "fena değil", "iyi sayılır", "idare ediyoruz", vs vs... ve hatta bazen "iyi gidiyo (!)" bile deriz.. Öyle birşey ki; sanki takvimler durmuş ben arkasından itiyormuşum gibi geliyor... O kadar yawaş seyrediyorum ve o kadar da yoruluyorum işte...

(Bu arada fona yeniden bir şarkı koyayım ben en iyisi.).. Way be "more than the word can say" diyor.. Bilemiyorum anlatabildim mi uyumu... İçime kadar işlesin ki çıkmasın acısı di mi.. :)... İtirazım var ama, reva mı bu anlamıyorum ki...

Özlemek falan deyince okul geliyo benim aklıma ilk olarak.. Kusura bakmayın ama absürdüm bu konuda biraz.. Hatta manyak olduğumu düşünenler var ve hatta daha ileri gidenler de var..:). Duymazdan gelmek lazım tabe;).. Sayın Sarıca bu yazıyı kendi yazısına karşılık düşünmesin lütfen..:).. Birden konu onun son değindiği birkaç birşeye geldi gibi de söylemek zorunda hissettim kendimi.. Sonuçta dertler bir yerde kesişiyor.. Neyse böyle düşünürken bir sahne canlandı gözümün önünde.. Sonra da girdim arkadaşın sitesine okudum birşeyler.. Saolsun yazmıştı zamanında bizim için de hem de beni çok şaşırtarak.. Şahsen beklemiyordum o zaman da...(bkz: tıkla).. Bunu da böylece geçirdikten sonra diyebilirim ki yazmanın sonu yok arkadaşlar yazın işte.. Toplumsal mesaja gerek yok sanırım..

Zaten Fenerbahçe yendi yine.. Avrupa bir halt yapamıyolar ya bi şekilde avunmak lazım..Yani güzel bir gün işte yaa.. Ötesi yok... Gereği yok... Hımmm şimdi değil.. Hayır yazmıcam daha.. Hade hoşça bakınız zatınıza.. Kaçtım... Öpüldünüz (Siz! Siz! Evet siz..Hepiniz değil..Hadi iyisiniz..;))... Görüşmek dileğiyle...

feriğim...

2006-08-07T14:33:00.000-04:00

Sevgilim

Yeşil eriğim benim

Ben içine hapsolmuş çekirdeğinim senin

Hapiste günler ağır geçer diyordun

Olsun be ben vazgeçtim zürriyetimden

Yeter ki yetim bir çocuk gibi bırakma beni

Zira sensiz bu can bir yüktür yüreğime

Kaldır öpülesi alnını ve bak bana

Gördün mü gülüm bir tek gözlerim değişmedi gene

Bir tek gözlerim

Açılır açılır gözleri gülümün

İçlerinde yeşil çam ağaçları

Uyanışların en tazeleri

Odamızdan geçer gülüm seninle

Feriğim fidanım feryadım

Hey benim zizil parmak

Memleket gözlüm

Geceleri hep peşinden koşar

Göğsüme takıp yönümü bulduğum

Kalp verdin onur verdin

Yetmez mi deli fişeğim

Feriğim fidanım feryadım

Hey benim zizil parmak

Memleket gözlüm

Benim en büyük kudretim

Senin sahiden şehrimde olduğunu bilmek

Hatta şu an ıslak şehrimde geceliğinle balkondasın

Ben de dokunmaya çalışıyorum ince parmaklı ellerine

Kaldır öpülesi alnını ve bak bana

Yoroz değil kararan

Yüzümde ışığından ayrılmanın kederi

Biraz da işte geldik gidiyoruzun hüznü var

Ama gördün mü gülüm

Bir tek gözlerim değişmedi...

Yine

Bir tek gözlerim...

bir veda havası...

2006-08-06T11:46:00.000-04:00

Vakit tamam seni terk ediyorum

Bütün alışkanlıklardan öteye

Yorumsuz bir hayatı seçiyorum

Doymadım inan kanmadım sevgine

Korkulu geceleri sayar gibi

Birdenbire bir yıldız kayar gibi

Ellerim kurtulacak ellerinden

Bir kuru dal ağaçtan kopar gibi

Aşk sabittir gül ise hiç dermedik

Bul kendini kuytularda hadi dal

Sen bir suydun sen bir ilaçtın

Hoşçakal iki gözüm hoşçakal

Vakit tamam seni terk ediyorum

Bu incecik bir veda havasıdır

Parmak uçlarına değen sıcaklık

İncinen bir hayatın yarasıdır

Kalacak tüm izlerin hayatımda

Gözümden bir damla yaş aktığında

Bir yer bulabilsem seni hatırlatmayan

Kan tarlası gelincik şafağında

Ölümse korktum savaşsa hep kaçtım

Vur kendini korkularda hadi al

Seninle bir bütün olabilirdik

Hoşçakal iki gözüm hoşçakal

affedilmeyen...

2006-07-31T09:21:00.000-04:00

Bilmeyeceksin

Ne düşündüğümü

Ne hissettiğimi

Affetmeyeceğimi

Bilmeyeceksin

Dumanlar başımın üstünde halka halka olduğunda

Aklıma geldiğini

Her aklıma gelişinde

Yine bir deprem yeri olduğunu

Affedilmeyeceğini

Bilmeyeceksin

Sarardığında baharlar

Başımın sola düştüğünü

Sol yanıma bir yaprak düştüğünü

Giderken buralardan

Düşlerimde neler olduğunu

Affetmeyeceğimi

Bilmeyeceksin

En güzel şiirlerimi de bilmeyeceksin

Bir gün oturup karşıma

Gözlerimde neler yazdığını

Artık okuyamayacaksın

Affedilmeyeceğini

Bilmeyeceksin

Seni sevdiğimi unutacaksın

Sonra da bilmeyeceksin seni sevdiğimi

Kalkıp giderken ardında neler kaldığını

Sormayacaksın

Önce merak etmeyeceksin

Sonra unutacaksın

Bilmeyeceksin

Kahramanlık ne çare

Elden gelmez namertlik ki

Bu can kaç ben taşır

Bilmeyecekler

Gelmez kalbine üflesem nefesim

Üflemeyeceğim

Bilmeyeceksin

Daha nice dağlara yetmez ki gücüm

Yazsam seni yağmura tükenmez ki içim

Bir gergef dokur ki yara içimde biçim biçim

Bu onulmaz yaralarıma bir kavlin kafidir

Söylemeyecek dillerim

Bilmeyeceksin

Daha da ötesi

Affedilmeyeceksin...

A.samet AKDEMİR

lamba cini...

2006-07-29T12:49:00.000-04:00

Susamları döküldü simidin

Hadi ucuza sat artık

Aşkın tadını kaçırıp

Beleşe verdiğin zamanlardayız...

Kandırma kendini

Hadi çık lambadan artık

Üç dilek tuttuk bekledik

İsyanlardayız...

Kime dostum dedin ki

Hadi itiraf et artık

Sırtından vurup giden

Kalleş sevdalardayız...

Attığın her adımda bir gölge

Hadi bir ışık yak artık

Son köşe de dönüldü

Biz henüz ilk kavşaklardayız...

Ardında kalanlara dön ve bir bak

Hadi kır esaretini artık

Allanıp pullanıp kamuya açılan

Gösteriş budalası, hayatlardayız...

Ne rüzgarlar hafife aldın

Hadi söyle savruldun sen artık

Geçer dediğin, fırtınalar kopardı

Cesaretinin yetmediği durulmalardayız...

Bir salıncak savurdun göğe doğru

Hadi itele de uçur artık

Üstünde hayatımız vardı

Sen aşağıda kalan oldun

Giden sensiz bir viran...

Göğe yükselen son duaydı ellerinden

Amin demeden son kez bak

Gün gelip de dönmeyen devranlardayız...

Kimbilir belki "biz" olamayız...

döneceksin diye söz ver...

2006-07-21T14:31:00.000-04:00

Sırtını dönene el sallamak ne kadar kolay"?"

Kabullenebilmek yalnızlığını,

Gidişini sindirebilmek,

İnanabilmek terk edilişe...

Herşeye rağmen nefes alabilmek

Ya da aldığını sanmaya devam etmek bilinçsizce..

Ölüm bile çare değilken

O bihaber çekip gittiğinde

Ağlayarak gelişini dilenmek

Kandırmak kendini döneceğine dair

Ne kadar kolay...

Yakılacak bir mum alevi umut taşır o zaman...

Sevgilinin eline tutuşturulmuş hayali bir kibrit

Ve dualar yükselir ruhundan ahlarla bezenmiş

Üflemesin diye giderken dönüş umuduna

Bir söz vermesi beklenir vuslata dair..

Yüzüne söyleyemediğini arkasından haykırırsın biçare...

O gider aşk biter,

O gider hayat biter,

O gider sen bitersin.

Aşkın prangası kırıldığında

Yalnızlık çığlık atmaya başlar

Senin ellerin yetmez kulaklarını duymaz etmeye

Ellerini umarsın seni yüzünden mahrum edenden

Özlediğin zaman geri geleceği inancı

Ayrılığın yücelteceği safsatası

Ket vurur kızgınlığına..

Çünkü hala umutla bakıyorsundur ardından

Ve sonunda serseri bir hamle

Tek bir çığlık haykırır,

Son umut da kırılır...

...

"Döneceksin diye söz ver..."

Güneşin ufka değdiği yer

Oraya git ama yine gel

Döneceksin diye söz ver

Böylesi hepsinden güzel

Git özlet kendini yine gel

Döneceksin diye söz ver

Dinle uzaktan çalan şarkı hicazdan

Yaktık seninle biz bir yangını yeni baştan

Dinle uzaktan küllerin arasından

Madem herşey biter, yine başlar yeni baştan

Bana ne olur ellerini ver

Gideceksin ama yine gel

Döneceksin diye söz ver...

Cemal cim bu senin için...

rüzgar gibi geçti..

2006-07-16T13:44:00.000-04:00

Selammm herkese...
Hımmm açıkçası çok fazla duramıyorum sanırım yazmadan.. Buraya gelirken hiçbir şey yazamayacağımı düşünüyordum ama büyük bir yanılgı içerisindeymişim, farkında olmadan..:) Neyse arkadaşlar bildiğiniz üzere dün konser vardı. Ge-ne-çe-te-re-ke-ce-le-le kapsamında yaz konserleri ilk ayağı Erdek teydi.. Veeee geçen sene ki harika Nil-Duman konserlerinden sonra büyük beklentiler içerisindeydim açıkça söylemek gerekirse.. Nitekim bu büyük beklentilerim de gerçekleşti.. Bu senenin ikilisi Nil- YALIN dı..(sanırım biliyorsunuz artık söyleye söyleye:))... Ya konser için söyleyecek tek kelime bile bulamıyorum, Yalın içinse zaten kifayete sahip kelimeler olduğunu sanmıyorum.. Bu arada korkarım ki bir iki Yalın konserine falan daha gitsem ya da birkaç yerde daha görsem adamı, kendi açımdan hiç iyi olmayacak :).. Neyse ne desem boş onu bilen biliyor zaten.. Ben hep çok şey yazmak için oturuyorum buraya ama olmuyor işte.. Herşey düğümlenip kalıyo.. Yine ne heveslerle geldim çöktüm buraya ama yine olmuyo işte nutkum mu tutuluyo ne.. Bu arada Ceyhun cum sana da iyi eğlenceler konserde.. Harika geçeceğinden bir kuşkun olduunu sanmıyorum ama yine de söyleyeyim dedim; belki beklediğinin bile daha üstünde olacak..:). Bu arada ben de senin dediğin gibi yaptım yani "önlerden yer kapıp gözünü kalbime istiyorum" hesabı..;).. Neyse şahsa hitaben konuşmayalım..:) İşte böyleeee.. Ben şimdi msn de bekleyen arkadaşlara dönmeliyim.. Şimdilik hoşça kalınnnn.. :D

çarpmasın..güneş varmış..

2006-07-13T15:22:00.000-04:00

Resmen kastım yazmamak için ama el mahkum oldu..:).. Kızmayın yaa walla yazmak istiyorum ama zamanım kısıtlı diye erteliyordum... Malum yerde bir cafe deyim.. Arkamdaki masada Burak oturuyo ve az önce hadi çıkalım dediğimde yarım saat daha burada olacağımızı söyledi. Ben de birşeyler karalayalım o zaman dedim;) Açtım winamp ı buradakilerin zevkine güvenerek.. fena da çalmıyo hani;) Esasında asayiş hala berkemal mi diye geldim. Gördüm ki kimseden çıt çıkmıyor. Çok güzel.. Herkes kaçmış anlaşılan, kaçmayanlar da çalışıyorlar. Gayet meşgul yani.. Kimileri de akademik bazı çalışmalar içerisindeler.. Hayırlısı olsun bakalım. Ben de her zamanki gibi tatilimin büyük çoğunluğunu evde takılmak suretiyle heba etmekteyim. Babacım yarın gelecek ve asıl tatil her zaman olduğu gibi onun gelmesiyle başlayacak.. Babacımın rüzgarına bırakıcaz kendimizi ve kimbilir nerelere sürükleneceğiz..
Bu arada Yalın beni burada da yalnız bırakmadı saolsun.. Cumartesi konser varmış.. Bilmek isteyen olabilir belki; 30 unda da Harbiye Açıkhava da konsere çıkacak.. Ben ona gidemeyecektim, teee kalkmış buralara gelmiş..:p..Neyse işte şımarmanın lüzumu yok.. Ben kaçmalıyım sanırım, yarım saat geçmedi ama açıkçası şarkı bütün kafamdakileri aldııı gitti.. candan Erçetin yalan dedi ölümden başkası için, şimdi de "sözüm ona sevdin" diyor şarkıcı..:).. Neyse yaa... Yaz, güneş, kumsal, sıcak, vs. vs......Heee çiçek böcek dicem ama en son dediğimde tehlikeli sonuçlar verdi. Dilim yandı bir kere ..Daha tövbe çiçekle böcekle uğraşamam, sokmayın aklıma ööle şeyler... Ben gideyim en iyisi.. Gelicem son model fotolarla;).. O zamana kadar hoşça bakınız zatınıza..

yolcudur abbas...

2006-07-08T02:42:00.000-04:00

Amaaaaan bu kadar acele de yazı mı yazılırmış yaw. Ama mecburum arkadaşlar yapacak birşey yok. Çünkü birazdan sınava gideceğim. Ehliyet alma yolunda sabahın körüsünde kalkmış biri olarak ne kadar asabi olduğumu tahmin edin artık. Üstelik en fazla taş çatlasa soru okumasıyla beraber 20 dk sürecek bir sınav için.. Neyse geçtim bunu.. Ben size neden yazıyorum tabi ki ehliyet sınavı için değil. Yani siz onun için de yine dua edebilirsiniz ama benim asıl yazma amacım o değil.:).. Ben gidiyorum arkadaşlar.. Sonunda söyleye söyleye gitmeyi başarıyorum. Sınavdan sonra tatildeyim artık çok şükür ve Erdek teyim.. Oraya niyetle bir yola çıkalım da tabi ne olacağı da pek belli olmaz.;) Ama sonuçta gidiyorum ve bunu bilmeye hakkı olanlar olduğunu biliyorum..:D. Bekliyorum oralara yolunuz falan düşerse unutmayın.. Benim yazının düşündüğünüzden de acele bitmesi gerekiyor hakikaten. O yüzden benden bu kadar.. Oralardan bildiririm yine sizlere.. Görüşmek dileğiyle. Zaten herhalde Eylül den önce dönüş yok.. Artık zamnı gelince görüşürüz. Sağlıcakla kalınız.. Hoşça bakınız zatınıza.....