var mısın, yoksun.........

Ne çok zamanı biriktirdim seninle. Yalnızlığımın inadını kırdın çok sefer. Hayat boş bir ışık, göz kamaştırıyormuş sadece, anladım... Sen varken anlam doluyormuş her bir nefes ama ben varken değil. Hiçbirşey senden değil, ama herşey senden ibaret. Kısmi isteklerin elinde oyuncak oldum. Bir anlık gelip gitmelere boyun eğmek zorundayım şimdi. Ufak deli cesaretleri ve büyük korkular dışında sana ulaşmayı denediğim hiçbir an yok bize dair. Yada aslında tükettiğimiz anların her biri buna yol... Kimbilir belki gururun önüne geçilecek o ana varamayacağım. Tutuşan tanecikler hesabı bir yol bilmemezlik var. Onlar gibi söneceğim de meçhul üstelik. Belki hükmüm bu ünyaya dairdir. Sormasan ne güzel olurdu ama biliyorum............ İnsan hakettiğini yaşıyorsa eğer, bu mu payıma düşen? Belki de aslında hiçbirşey haketmiyorum...