Friday, January 18, 2008

ışığım....deniz fenerim...

Beden yıpratacak kadar yakın olmadık ya da aslında o noktaya hiç gelmemeli belki ama bazen hüzün sardığındaki sessizlikte, bazen de sakinliğinde en zorlayan anların, biryerlerde vardı işte... Hayranlık mıdır, söyleyen sesin iç titretişi midir onu da bilmiyorum aslında. Bir şeyler güzel bu şarkıda sanki...
Hımmm bir de; Işığımm! Galiba ben de aşığım ;)

Hayranım sana
Sabrına
Sakince karşımda durup
Meydan okuyan o tavrına
Varlığına
Korkmuyorum
Ruhumdaki fırtınada boğulmaktan
Karanlıkta yollarımı kaybetmekten
Biliyorum kurtarırsın beni sen
Işığım sana aşığım...



2 comments:

Anonymous said...

bende sana aşığım beyzam..

beyza kuscu said...

heh süperr... ben de sana aşığım zaten .. sonunda karşılıklı bişi buldukk.. ne mutlu bize..:P o zaman artık aşk olmaktan çıktı napcaz şimdi....