ben ve ben bir zamanlar....

Ellerini uzat da kiraz toplayalım

Ses seda çıkarmadan bahçe tarafında

Huysuz ihtiyarın ruhundan önce varalım

O bile duymasın

Ellerini uzat da kiraz toplayalım

Beş yaşın olgun meyvesi

Merdiven de dayamayalım

Herşey doğal olsun

Omzumuzda taşımıyorken küfelerimizi

Ellerimizde sırçalar tutmuyorken özenle

Aklımız en olması gereken yerdeyken

Kırılacak dallara basalım

Düştükçe yeniden kalkalım

Dizlerimizde yer kalmasın birazcık bile

Kabuk tutsun yaralarımız

Sen yeterki elini uzat, biz kiraz toplayalım

En canlı kırmızısından seçelim

En tepedekilerden

Sen eteğine dökülenlerden de nasiplen

Ben üç beş tane de ağzıma atayım

Kulaklarımızda ışısın güneşle rengi

Kahkahalar atalım

Birbirimizi susturmaya çalışarak

İhtiyar farketmesin diye

Dal aralarına dalalım

Yere dökülenlerin de hepsini alalım

Kaçarcasına uzaklaşalım sonra

Ve hatta kaçalım

Koşarken döktüklerimiz için geri dönelim

Kafamızı yerden kaldırdığımızda

Burun buruna kalalım bir bastonla

Topumuzu da kesmişti zaten...:(

Yine kaçalım birlikte,

İstersen hep kaçalım ama sen hep benimle ol

Hiç bırakma beni

Hep aynı kalalım

Hep beraber ve

Hep çocuk...

Kopar bir çingil, takıver kulağına

Tanırım seni böylece

Nerde olsan tanırım

Benimsin

Bensin

Özledim...

İmkansızsın ama geri gel

Hadi bir daha ellerini uzat da kiraz toplayalım...