şarkılar da yaşarmış...

Bu zıp zıp zıpırlık anları uzun süreli olduğunda bende garip bi etki yapıyor..

Etrafımdakileri korkutabilitem var Allah vermeye yani..

Birçok şey sebep olmuş olabilir, tam bilemeyeceğim ama bu aralar da aynı durum söz konusu.

Yani aslında bir süredir diyebiliriz.

Dediğim gibi sebepler özel olsun, bende kalsın ama yine de birçok şey neden olmuş olabilir diyerek açık kapı bırakayım.:)

Sürprizler havasındayım ama ne yaparım nasıl yaparım ne zaman kime yaparım bilmiyorum.. Ayrıca bana da yapılsa mesuuuut olurum..;)

Şarkı söylemek lazımsa avaz avaz hakkını da vermeli deyip de çığlık çığlık olan salak tipleri sevmiyorum..

Adap denen de birşey var..

Salak dediğim için kusura bakmayacaklarından eminim zira o kadar bağırtının arasından bunu dediğimi bile duymaları mümkün değil..

Biz de dinliyoruz, biz de söylüyoruz...

Biri bitiyor biri başlıyor..

Nereye gittiğimi bilmezken ve dolup dolup boşalamayan gözlerim için tozdan başka bir sebep ararken,

içim içime sığmaz ama ben yine de onu orada tutmak için gayret sarfederken,

güçlüyken ve aynı zamanda zayıfken,

babam benimle gurur duyarken ve ben onun gözlerinden kaçarken,

yoldayken,

giderken,

dönüp son kez ardıma bakarken

ve herşeye herkese el sallarken....

"Bu sabah yağmur var istanbul da" demiştim...

Daha sonra kafayı yediğime kendimi iyiden iyiye inandırıp

"Insomnia" diye haykırdım....

Sonra şımardım,

"kız sen istanbulun neresindensin" dedim..

Birşeyleri bitirdim,

yenilerine başladım,

yakında olmayanları kontrol edemedim.

Sonunda,

"bu gönül uyandı, bu sabah yeniden başladı" dedim..

Anılar depreşti,

memleketin kokusu geldi burnuma,

bazen özlemediğime bazen özlediğime yandım,

"beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar" da duygulandım...

Elimin altındaki yerinden raflara doğru yola çıkmış olan sorumluluklarımın geri dönüş yolculuğu yaklaştıkça belim büküldü

"ben nasıl büyük adam olucam" dedim...

Hepsi melodiler eşliğinde..

Bağırmadık kontrolsüzce,

edepten arındırmadık seslerimizi,

herşey ahenkliydi..

Herşey incelikle işlenmiş gibiydi..

İyi anılacaklar da,

kötü anılacaklar da,

hiç anılmayacak olanlar da...

Oyma sandıktan teker teker fırlayıp geliyorlardı sanki..

Yaşandı ve bitti ama asla saygısızca olmadı..

Sürpriz yapasım var işte,

son şarkım dilimde bu kez..

Artık bekle diyorum o güzel aşk a...

"Bekle Bizi İstanbul!!!"