yeni gün...
-O..-

Bu sefer değil, gerçekten bu sefer hiçbirşeyi ben yapmadım. Hepsi onların suçu; ortada bir suç varsa.. Suçun olduğunu düşündüğün anda suçlu arayışı hızlanır. Suç saydım, suçladım ve buldum. İtirafçılarım bile vardı. Üzülmek ve sevinmek arasında bocalamakla meşgulüm bu aralar.. Ben yapmadım ki aslında, bu iyi birşey.. Hepsi onların başının altından çıktı.. Bu yüzden kolay vazgeçebilirim sanırım. Herşeyi bırakıp, onların bu oyuna beni dahil etmelerinden öncesine geri dönüş yapabilirim.. Hiçbirşey olmamış gibi davranabilirim.. Acı verir tabii, varsın versin ne olur ki.. Daha öncekilerden çok verecek değil ya.. Hem ben bu sefer masumum..
Konuşurken bile ne kadar yanıldıklarını anlıyorum.. Bir sözle onlara yeniden hak verebiliyorum, ve yine tek bir sözle kendimden bile şüpheye düşüyorum. Acabalarla ahbaplığım ilerlerken farkediyorum ki sözlerin sahibi dostum olmuş.. Neler söylemiş neler.. Ortalığı bulamaç haline getiren sözlerinden eser yok mu, olmaz mı.... Hala aynı hiç değişmiyor ki.. Bir öyle derken bir de böyle diyebiliyor insan.. Ne yaptığını kendi bilmediği gibi insanlara neler yaptırdığının da farkında değil.
Gerçekten hiçbirşey yapmadım ben bu sefer... O kadar çok kişi o kadar çok şey söyledi ve bunlar o kadar birbirinin aynıydı ki, inanmamak içten değildi. İnandım, buna katkı sağlamadı dersem yalan olur.. Sonunda bir baktım kıvamlar tutmuş.. Uğraşsan bu kadar olmazdı..
Ama artık biliyorum ne olduğumu, ne olduğunu. Herşeyi kafama iyice kazıyıp, yerleştirmeyi öyle yaptım sanırım. Eminim, kim ne derse desin. Kendimden pek olamasam da henüz, mevzu bahisten eminim.. Hiçbir söz, hiçbir davranış, hiçbir hal, hareket yani hiçbirşey beni bundan döndüremez.. Evet bu kez ben yapmadım ama yine de vazgeçmek bana düştü...
Ne yapalım notalara vuralım yine gece gece.. Gün ışımış, sabah olmuş, okul varmış, kime ne.. Uykusuz gecelerimden kimse sorumlu değil.. Ben bu sabah "uyandım"........
"ne ilk ne son bu sabah
ne çok öğrendi bu gönül
ne çok söndü ne çok yandı
her defasında kanatlandı
bu son sandı ama aldandı
boyun eğmedi bu gönül
ne alıştı ne uslandı
bu gönül uyandı
bu sabah yeniden başladı..."

3 comments:
Evet bu kez ben yapmadım ama yine de vazgeçmek bana düştü...
en zor kısmını sen üstlenmişsin yani.vazgeçmek bana düştü demek kadar kolaysa eğer bende vazgeçmek istiyorum...
kolay oldğu anlamı çıkarmak kolay oluyo sadece. asla aklına kolay olduğu geşlmesin ama hallettim işte kafamda bişileri.. rahat olmaya çalışıyorum ...
ozaman Allah rahatlık versin gece uykusuna yatıyomuşsun gibi oldu ama neyse :)
Post a Comment