Wednesday, April 18, 2007

duvara astığım...

-O-



Çok tahammül gücüm yok bu aralar bazı şeylere..

Öyle ki tekrar evime döndüm, üstelik de güzelce bir tatilin ardından ama yine de olmadı mı olmuyor..

Olaylar da yemeğe katkıda bulununca tuz ve biber olarak,

insanın canı sıkılıyor...

Sorun şu ki; şu anda sadece bunları yazabiliyorum,

tabi bir de Özdemir Asaf :)...

Sonra görüşürüz...




ÖLÜNCEYE KADAR SENİ BEKLEYECEKMİŞ,

SERSEM.

BEN SENİ BEKLERKEN ÖLMEM Kİ.

BEKLERSEM...


2 comments:

_MaSaLSı_ said...

biliyoz tatilini maşallah gözümüz yok ama bizede nasip etsin Allah öyle bi tatili...tuzsuz biersiz yemek bişeye benzemez bide bu taraftan bakmayı dene ;)

beyza kuscu said...

"kararında" olunca güzel oluyor evet katılıyorum