bilmiyorum ki ne...

Ve yine yalnızım

Kulağımda güzel ezgiler

Elimde bir kağıt kalem

Yazıyorum birşeyler

Ne bilmiyorum...

***

İsyana bıraktım düşlerimi

Ne onlar benim ne ben...

Kalbimde bir acı var

Nefesim tıkanıyor

Yetmiyor aldığım nefes

Bomboş evde birşeyler arıyorum

Ne bilmiyorum...

***

Birden aklıma geliyorsun

Hayır! diyecek oluyorum, bu sefer değil...

Bu sefer değil...

Ama her seferinde olduğu gibi

Yine gözlerine dayanamıyorum

Onlarda beni çeken birşey var

Ne bilmiyorum...

***

Dostlarım beni benden iyi tanır oldu

Kendimi anlamıyorum

Ne istiyorum peki ben?

Ne?!

İstediğim şey beni bitiren değil mi?!!

İçimi parçalayan...

Beni vazgeçirecek bir cümle lazım gibi

Ne bilmiyorum...

***

Sigaram bitiyor yine

Hep bitmek zorunda mı

Bir daha yakacağımı bile bile

O da benimle çelişiyor?

Sinirleniyor bir koca nefes daha çekiyorum

Hangimiz hangimizi bitiriyor??!

Karar vermek güç..

Söndürecek bir sebep arıyorum

Ne bilmiyorum...

***

Herşeyin sonu var nasılsa

Bitecektir herşey elbet

Bir de başlasaydı keşke diyorum

Keşke...

O lanet kelime.

Beni hayata döndürecek olan tek şey

Keşkelerimden birinin gerçek olması sadece

Keşke böyle olmasaydı..

Kalbim sana ait olmasaydı..

O nerede?..

Ne yapıyor?..

Kiminle?..

Beni seviyor mu biraz olsun?..

Cevap bulamıyorum..

Korkuyorum..

Neden, bilmiyorum!!!

Burak Kuşcu

*****

İnsanlara nereden baktığın önemlidir çoğu zaman..

Onları nereye koyduğun, onların seni nereye koyduğu..

Kalbinde biçtiğin rol ve kalplerde sana biçilen..

O yanından geçerken hissettiğin duygu..

Sevinç, özlem, hüzün, sevgi, kırgınlık, nefret, aşk...

Saçların savruluşu rüzgarda anlamlıdır kimi zaman,

kimi zaman göz kırpışı...

Tek bakışıyla anlattıklarını tek sen anlarsın bazen de

yanlış olmasından korkarak.

Sana aitse dünyaları da beraberinde getirmiştir,

değilse seninkini alıp götürmüş olur.

Sen, kendinle başbaşa kaldığında soğursun kendinden,

gittikçe yabancılaşırsın ve gittikçe tahammül edemezsin kendine..

Ama hep sensindir, ne yapsan atamazsın ve hep seninlesindir..

Çareyi aradıkların uyutur seni sadece, uyuşursun ve o kadar.

Sabah yeni güne yine onunla merhaba dersin

ve o sana günaydın derse sıcacık,

dünyaları da beraberinde getirir,

değilse yeni gün doğar ve senin dünyan bir kez daha yıkılır...

Senlik seni sararken kollar boşluğu kucaklamaktadır..

O yoktur...

Sen sarıldığın bu şey

NE, BİLEMEZSİN...

(Burak benim kardeşim.. Oturmuş ve tam da burada anlattığı şeyleri yaşarken dökülmüş bu satırlar.. Uzakta olunca elden teslim alamadım ama konuşup dertleşirken yolladı. Ben de izni dahilinde paylaşmak istedim nacizane bir ekle beraber... )