sana dönmek her defa...

-O..-

Çıkmaz gibi durup yine sana

varan bir eşiğin daha önündeyim.

Hayata gözlerini kapamış olmak da

çare değilmiş..

Görmeden de yaşayabiliyormuşsun birşeyleri.

Bir eşikten daha adımını atıp da

yine sende açılabiliyormuş

gözlerim yaşamaya.

Nefes oluyorsun rüzgarla birlikte.

Hep essin istiyorum hep sen ol içimde.

Hep yaşat beni.

Yaşama kapanmasın gözlerim.

Çıkmaz sokaklara dalıyorum...

Bağlantılarım kesiliyor,

kelimelerim yetmiyor,

sözlerim hep eksik.

Hiçbirşey bilmiyorum ki ben halbuki.

Boş birer çaba

kurulmak isteyen cümleler..

Yüklemlerim var benim hep,

zamanları belirsiz..

Öznelerim bile gizli değil,

açık da yazamıyorum.

Ne var ne yok lar.

Hiçbirşey bilmiyorum ki ben halbuki.

Neden cümle kurmaya çalışıyorum ki.

Sadece yürümeliyim ben aslında..

Bütün yollar sende kesişmiyor mu nasılsa..

Sende biter yolculuklarım yine

ve sende eser vuslat havası.

Nefes olur-sun- bana

ve ben yine yaşamaya devam ederim

gözlerim hayata kapalı,

sana açık...

Ve ben yine devam ederim

hiçbirşey bilmemeye......