Tuesday, September 12, 2006

bir başına...

Yalnız kaldım buralarda, hem hiç de bir başıma değilken... His işte; gittiğin zaman herşey gitmiş oluyor seninle birlikte. Döneceğin günü iple çeksem de bir yandan da alışmaya çalışıyorum gelecek gitmelerine. Toptan ağlıyorum, içimde birikip bin defa kavurmasın diye...

El sallayacağım demiştin giderken. "Nerede oturduğum önemli değil ben sana ulaşacak bir pencere bulurum." diye sıkı sıkı tembihlemiştin. Gitmeyeyim de son bir kez uçur özlemleri öpüp salladığın elinle yüreğime diye.. Yetişemedim... Zaman onu bile çok gördü bana, sana...
........
........
........
........

Özür dilerim

3 comments:

yetkinsarica said...

bazen bir başına olmak en iyisi galiba...gidenin ardından bakakalmaktansa;gelecek olanı beklemek daha iyi;)

beyza kuscu said...

kimbilir... ama her yiğidin harcı olmuyo çoğu zaman.. becerebilsem ne ala muhabbetina dönüyo.. yalnız dönen kişi giden kişiyle aynı olduu zaman ardından bakakalmadıına kızmasın soora..:p

yetkinsarica said...

hmm evet o da doğru canım:)