feriğim...

Sevgilim

Yeşil eriğim benim

Ben içine hapsolmuş çekirdeğinim senin

Hapiste günler ağır geçer diyordun

Olsun be ben vazgeçtim zürriyetimden

Yeter ki yetim bir çocuk gibi bırakma beni

Zira sensiz bu can bir yüktür yüreğime

Kaldır öpülesi alnını ve bak bana

Gördün mü gülüm bir tek gözlerim değişmedi gene

Bir tek gözlerim

Açılır açılır gözleri gülümün

İçlerinde yeşil çam ağaçları

Uyanışların en tazeleri

Odamızdan geçer gülüm seninle

Feriğim fidanım feryadım

Hey benim zizil parmak

Memleket gözlüm

Geceleri hep peşinden koşar

Göğsüme takıp yönümü bulduğum

Kalp verdin onur verdin

Yetmez mi deli fişeğim

Feriğim fidanım feryadım

Hey benim zizil parmak

Memleket gözlüm

Benim en büyük kudretim

Senin sahiden şehrimde olduğunu bilmek

Hatta şu an ıslak şehrimde geceliğinle balkondasın

Ben de dokunmaya çalışıyorum ince parmaklı ellerine

Kaldır öpülesi alnını ve bak bana

Yoroz değil kararan

Yüzümde ışığından ayrılmanın kederi

Biraz da işte geldik gidiyoruzun hüznü var

Ama gördün mü gülüm

Bir tek gözlerim değişmedi...

Yine

Bir tek gözlerim...