dost musun...

Dost musun?
Öyleyse canın canımdır...
Aynan olmalıyım...
Yüzüne söyleyebilmeliyim herşeyi..
Hem sakınmadan mertçe...
Hani bilirsin esirgemem lafımı,
Ne şekilde gelirse, öylece...
Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya,
Ama,
Seni de dupduru isterim karşımda...
Dostsan,
Gözlerimin içine baka baka yaka silk benden,
Arkamdan şikayetleme!
Yiğit ol! Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme!
Laf değil, icraat beklerim senden!
Öyle bak ki hislerinin görebileyim...
Öyle hisset ki güvenle bakabileyim...
Sevmem ölenin ardından ağıt yakmayı!
Dil dönerken söylenmeli herşey...
Kulak duyarken anlatılmalı...
Göz bakarken bakmalıyım sana...
Can sağ iken sarılmalı...
Keşkelere meydan vermemeli hayatım,
Pişmanlıklarla yoğrulmamalı...
Hayır!
Dirime selam vermeyen,
Ölüme de fazla yaklaşmasın!
Dostsan ölmemi bekleme!
Haklıysam, yaşarken savun beni!
Yaşarken yanımda ol!
İnanmışsan bana,
Kimse çevirmesin seni yolundan...
Ve inanmışsan,
Sakın rol yapma!
Her söylediğimi onaylaman şart değil...
Her yaptığımı beğenmen de gerekmez...
Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle,
Sıkılma!
Yadırgayabilirsin beni...
Ve ben de seni tuhaf bulursam şaşırma...
Kandırmanı asla kabul edemem!
Her dediğini her yaptığını hoş görürüm,
Ama,
Beni bana sormadan yargılama!
Her yediğimiz aynı olmaz belki,
Her dakikamız birlikte geçmez...
Her güldüğünde gülmeyi garanti edemesem de,
Ağladığında seninle birlikte oturup ağlarım...
Belki her çağırdığında gelemem fakat,
Derdine ortak arasan, koşarım...
Ben de herkes gibi insanım elbet,
Ne göklere çıkar beni,
Ne de yerin dibine sok!
Senin işin bu değil!
Benim zaten bir yerim var herkes gibi
Yer ile gök arasında...
Dostsan,
Küçümsemeden, küfretmeden,
Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma...
Dinlenmek istediğinde, hiç düşünme,
Sana özel bir limanım,
Ama...
Yorulduğum zamanlarda,
Dilediğimce sığınabilmeliyim koylarına...
Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim
Ve bir deli kadar art niyetsiz...
Uğruna seve seve hesabı şaşırırım
Görmezden gelebilirim yanlışlarını...
Başkaları enayilik sayabilir,
Başkaları akılsızlığıma yorabilir,
Bunları dert bile etmem, ama,
Sen, aslında aptal olmadığımı,
Her an, tekrar tekrar hatırla!
Ve sakın beni aptal yerine koymaya kalkışma!
Seviyorsan, cimrilik etme, söyle!
Muhabbeti varken
Yokmuş gibi yapana sinir olurum!
Ne ise o olmalı insan...
Kendisi olmaktan korkmamalı!
Kendisi olmaktan kaçmamalı!
Bil ki, sensin diye seni bırakmam,
Ama,
Ben olduğum için bırakırsan beni,
Yas da tutmam arkandan!
Bedel mi?
Ödemeyeceksen çıkma yola!
İçten pazarlık edeceksen,
Ancak kendine edersin...
Kendince küser barışır,
Kendi kendini yersin!
Dostsan,
Mevsimince yağ...
Kışsan kar ol, güzsen yağmur...
Soğuğuna, sıcağına,
Esip savurmana itiraz etmem,
Senden ille de bahar olmanı beklemem,
Ama,
Dayanmalısın en şiddetli fırtınalarıma...
Belki de çok geldi bunca talep...
Bana karşı hiçbir mecburiyetin yok,
Korkma,
Sana fazla geldiğim ilk anda,
Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin...
Geçip gidebilirsin, borçluluk hissetmeden...
Mutlaka bir açıklama da beklemem senden,
Ama,
Gitmeye dayanırsam birgün,
Sen de karşımda sert olma!

DOST MUSUN!!
Öyleyse,
Canın canımdır...
Yoluna baş koymaya hazırım ya,
Başını da yollarımda isterim, unutma!

Çok sevdiğim bir arkadaşımın sayfasında yazdığı bir yazıydı bu ve ben açıkçası bu kadar uzun yazıları pek okuyamam.. Evet itiraf ediyorum atlaya atlaya okurum.:). Ama bu yazı gerçekten çok hoşuma gitti. Kendi sayfamda kullanmak için de izin istedim ve sağolsun beni kırmadı. Orijinalini görmek ve o cici sayfayı da gezmek isterseniz bir ""tıklamanızı"" öneriyorum...

Bir de bu yazıyı okuduktan sonra sormalıyım sanırım:
"DOST MUSUNUZ?"