son mektup...

Son sayfayı çevirme ne olur! Bilirim ki sonlar acıdır tatlı bir hüzünle... Kurutulmuş, solmuş ümitler var gönül defterimde. Ve şimdi sana yazdığım son mektup duruyor mecalsiz ellerimde.

Gideceksin ya, gözlerim dolmuyor eskisi gibi, 'Gidiyorum' demen bile ürkütmüyor beni aşkım. Bir acı tren sesi, sallanan bir mendil ve seni... seni yolculamak da üzmüyor bugün beni. Sanki hazırladığın o valiz 'ayrılmak' gibi birşey değil. İçimdeki şair buna 'kavuşmak' gibi birşey diyor. Kilometrelerin uzaklığı yakınlaştırıyor beni sana, santimlerin yakınlığı korkutuyor, anlasana...! Bazen 'gitme' ler 'gelme' lerden daha hayırlı olurmuş. Ben bu gitmeyi göğüsledim güzel sevgili çünkü yazın çok büyük bir gelme olacak..Biliyorum...
Yıllar evvel bir masal dinlemiştim anneannemden. Masalın sonunda bütün martılar uzak diyarlara uçmuşlardı. Ben gözümü heyecanla açıp 'Bir daha gelmeyecekler mi?' diye sorunca, anneannem, benim hikayemin de son yaprağını okumuştu. İhtiyar kadın 'Martılar gider ama bir başka bahara geri dönerler evlat' demişti. Ben de diyorum ki; kaderde İKİNCİ BAHAR ı beklemek de varmış.
Ne anlatıyordu o eski şarkı hatırladın mı? Sensiz cennet bile sürgün sayılır diyordu eski şarkıcı.Hayır...ben bunu söylemeyeceğim. Emellerim elemlerimi sürüklemişken ve O'ndan ötürü sevmeyi öğrenmişken, bu kalbi içine yerleştirenden ve içine senin aşkını koyandan 'senli cennet'i isteyeceğim.
Çünkü bilirim ki; 'Gönülden isteyenler birgün mutlaka buluşurlar.'
Bu son mektup demiştim ya sana. Ah...! İşte yine geldik en sona. Son sayfaya...
Bilmem daha önce bu sözü duymuş muydun güzel gözlüm? En değerli sevgiler bazen gösterilmeden yaşanır. İşte bu yüzden, bırak gitsin diyorum gönlüme, bütün çiçekler. Gitsin ki bahara tomurcuklar devşirsin.
Söz veriyorum. Görüşünceye dek hep senin istediğin gibi kalacağım ve o ana dek hiç ağlamayacağım. İkinci baharda, martı sesleriyle görüşmek üzere elveda aşkım, elveda.... Ve sakın yıldızların altında bekleyen ve seni çok seven bu insanı unutma....!!!