pembe kurdela..

Karşılıklı ne delilikler yaptık..Kimlerle neleri paylaşmadım ki bir düşününce..Her insanın biraz deli olduğu tezini ortaya atıp kendi kendmize bunun gününü geçiriyor ve yeni kılıflar arıyorduk..Her defasında hezimetle karşılaşıyorduk..Deliliğimiz bizi yeniyordu..Öyle ya biz buyduk başka sebebe ne hacet..
Herşeyimi afilli kutusuna koyup da kurdelasını takmıştım bile.. Pembe kurdelalar.. Şirin mi gözüküyordu, çarpıcı mı bilemedim..Neyi vurgulayacağını şaşırmış, yüklemin önünde görevinin bilinciyle bekleyen kelimeler gibiydi kurdelalar..Ama pembeydiler.. Herşeye rağmen pembe.. Bir delilik yapmışlardı, neye delirdiklerini bilmeden.. Görev bilinci ya; sevin dedim sevdiler, gidin dedim gittiler, söyleyin dedim.....sustular.. Hala pembeydiler..Gelin artık dedim, vazgeçtim..
"Geç" tim...İkili delilikler biter mi..Daha neler yapacağız biz..Daha ne kurdelalar takıp, ne bayramlar kutlayacağız her gün..Günler biter mi..Bitmeyecek..Hergün bizim olacak..Biz hergünle olacağız.. Hergün biz olacağız ve hergün deli....

Artık hayatımdan çıksan diyorum
Bu ikili delilik sona erse
İkimiz için de hayırlısını diliyorum
Hiç olmamış gibi davranabilmeyi
Bu yokediciliği anlayabilmeyi
Bir bilsen ne kadar yürekten istiyorum

Lütfen görmeyeyim seni
Bir yerlerde karşıma çıkma
Konuşmayalım bakışmayalım ne olursun..
Daha fazla tükenmeye takatim yok..

Sanki aşkı öğütmeye programlı gibiyiz
Aslına bakarsan insan olarak iyiyiz
Ama daha fazlasını isteme benden yalvarırım
Ben bittim artık kalmadım...