Saturday, April 22, 2006

aynadaki senliğim

Başlangıçlar hep hitap gerektirir mi acaba
Nasıl hitap edeceğimi bile bilmiyorum ki
Ertelemenin verdiği acı duygularımı bağlamış olmalı..
Etrafta, kitaplarda, şarkılarda aradığım sen
Heryerde, her zaman, her durumda sen..
Sen o en mevcut uzaklardan içime sızan
Sen o şarkılardaki gitme diyemediğim..
Ellerimden zamanla birlikte süzülüyorsun
Yüreğime akıyorsun oradan
İçime işliyorsun..
Her zerrenle biraz daha
Her zerrenle bir yara daha
Her zerrenle daha fazla kaplıyorsun benliğimi
Ve götürüyorsun beni o bilmediğim senliğe.
Gittikçe yok oluyorum
Gittikçe ben sen oluyorum.
Aynalara bakamıyorum sen diye
Yansımalardan kaçıyorum..
Gittikçe ben sen oluyorum
İçime soruyorum artık seni
Oradan hissediyorum
Her acın beni kavuruyor
Her gülüşün, her susuşun, her korkun
Herşeyin senliğimde

Gittikçe ben sen oluyorum
Ve kal diyemediğim o günden beri
Aynalara bakamıyorum !!!

2 comments:

Anonymous said...

beyza walla cok guselmş buda olmuyo bole ya sen beni yaban ellerde daha kotu durumda bırakıon zaten canm sıkkın bıde eskı aşklar gelınce gozumun onune oooooo
ama cok tesekkurler ederm sana buralarda yemın ederm en buyuk destekcılerımden bazıları oluyo sten we şiirlerın neyse durma dewam et okke yorulmak yokkk;)))

beyza kuscu said...

cemalcim saolasın yorumun için...ayrıca böyle bir etki bıraktığı için üzgünüm demicem çnkü benim fikrimce bazen o eskileri hatırlamak o kadar tatlı oluyo ki acısıyla bile..;)..yine de canının sıkkın olması beni üzdü bilesin..Ufak şeylere takılmamaya çalış .bütün büyük sorunların kökeninde çapını genişlettiğimiz ufak sorunların yattığı kanaatindeyim..kendine iyi bak..