aciz susmalarım...

Zorladım kendimi birşeyler yapması için..
Baktım ardından, olmadı..
Rüzgara yüzünü dönmüştün bir kere..
Ne desem boş.
Arkandan seslenmek geldi yüzbinlerce kez içimden..
Yapamadım..
Yüzünü rüzgara vermiştin bir kez..
Dönüşü olmazdı artık..
Rüzgara karşı konuşmak zordur..
Şarkı söylemek..
Diyemedim.
Hiçbirşey diyemedim.
Rüzgar cesaretliydi,
O konuşuyordu seninle yüzüne karşı.
Ben ise ona karşı koyamayacak kadar yitiktim,
Sana sesimi duyuramayacak kadar aciz..
Ona dönmüştün yüzünü,
Ben son kez olduğunu bilmeden baktım ardından
Baktım ve bir kez daha yandım durduramayışıma seni.
Kıskandım esip gidenden bile..
Esip geçememiştim bile hayatından..
Yüzünü okşayamamıştı sıcaklığım
saçlarında gezinememişti soluğum
Ve sen giderken lanet ettim yapamadıklarıma
Diyemeyişime
Arkandan seslenemeyişime
"Gitme" lerden yetimliğime...

Rüzgara yüzünü dönmüştün bir kere!!!