tezatlar ayrılmadıkça..

Keşke hiç yazılmasa bu satırlar..Gidişler olmasa da gelişler bize kalsa..Yarini almasa da yanına biz kendi sevimizin gelişini kutlasak...


Yakınımdasın ya uzak olman ondan koyuyo...Tezatların kötü birlikteliği...Keşke hiç olmasa..Birleşmeseler...Bir araya gelemeyen onca güzelliğe inat kucak açmasalar birbirlerine..Sen çizmişsin yolunu, gidiyorsun..Görmüyorsun ki yanında kim var kim yok..Basmışsın pedala hızla çeviriyorsun...Koşturuyorum ben de işte peşinden..Son bir nefeste sana ulaşır mıyım acaba..Ya da durup bekler misin bir yerlerde beni..Belki de, her zaman olduğu gibi, beni beklediğini sanırken, son nefesimde biriktirdiğim umutla, yine onu alırsın yanına ve devam edersin arkana bakmadan.. Bilemezsin ki artık gücüm tükeniyor..Bilemezsin ki seni ne kadar çok seviyor...Herşeyi yapıyor da sana ulaşamıyor..Gidersin onunla ve bakarım arkanızdan..Bakarım da ne gelir elimden, gülümserim yalnızca..Bilmeyesin çaresizliğimi..Biraz gerilerden gelirim biçare bir tedbirlilikle..Döner de bakarsan arkana ve görürsen ağladığımı sanasın ki onlar gözyaşlarım değil..Sen yanlış görmüş olmalısın bu kadar uzaklardann..Ağlıyor olamaz değil mi o hep sana gülen gözler..Hadi yine oyuna çağır onu, nasılsa oynayacağı bir rol vardır onun da...Moliere Cimri yi yazar da kader yazamaz mı bir mutluluk oyunu..Ne de güzel oynar değil mi seninle bunu..Hadi bir sor nasılsa kıramaz seni..Ama gözyaşlarını mutluluktan diye yutturmalısınız..Ne kadar da içten desinler.."Sahi" ci gibi..Çok yoruldu ama..İçi acıyor biliyor musun..Tek tek hücrelerde hissedilir miymiş yangını..Tek tek yakıyor herbirini...Pedala her basışın yakıyor da kor ediyor..Sen görmüyorsun..Çünkü gülüyor yine..SEn bilmeyesin..Ağladığını da görmeyesin diye mesefeler koyuyor aranıza...

Bitiyorum anlamıyorsun..Bitiyorum yavaş yavaş..Çek git lanet olsun..Yakınla uzak ayrı dursun birbirine..Kavuşamasınlar ben sana kavuşamadıkça..Çek git ki yakınlığın uzaklığını saramasın daha fazla..Birleşemesinler onlar da..Çek git gelemiyorum bundan öte..Çünkü gün batarken de doğarken de yakının uzağına dolanıyor ve çünkü artık son gücünü de son nefesiyle birlikte veriyor...