papatyalar konsun saçlarımıza..

Çok sıkıldım yaaa...Keşke yine papatyadan taçlar yapsan..Keşke yine güldürsen beni..Dönüp arkamızı çekip gitsek eskilere..Hiç dönmesek sonra bir daha..Orada yaşasak..Sen yine bugünki gibi olabilirsin..Sen hiç değişmedin zaten.Ama bana izin ver.Ben tamamen zamanı yaşayayım...Orada kalayım.Orası olayım ama ben olmayayım...Sonra sen yine bugünki sen ol..Ve bana izin ver.....

Keşke yine papatyadan taçlar yapsan.. Kırçiçekleri toplasak yine...Tüm sevgimizi onlarda muhafaza ederek yaklaşsak..Öyle hiç kırılmıyorum biliyor musun..Ve kırmıyorum seni de.Onlar herşeyi en iyi şekilde ayarlıyorlar..Kırçiçeklerine yolu düşenler sert olmuyor daha fazla...Korkutmuyor.. İncitmiyor... Sonra papatyalar takılsa gözümüze.. Kırçiçeklerinin arasından gülümsese bize en aşina olduğumuz şekliyle.. Dönsen bana hafif bir tebessümle ve sorar gibi.. Keşke yine güldürsen beni... Kıyamasak papatyalara.. Tüm bencilliğimle ben hepsini kendime istesem ve sen hatırlatsan bana içlerinde sakladığımız sevgimizi... Kıyamasak papatyalara ve kıskansan sen yine onları..Çok hoşuma gidiyor papatyaları kıskanman..Bir tek onlarla paylaşabilirim seni..Çünkü sen de bir tek onlarla paylaşıyorsun beni.Tek ihanetim papatyalarla.. Çoğu zaman da senden bahsediyoruz zaten. Ben onlara soruyorum, onlarsa bi seviyor diyorlarsa bir sevmiyor diyorlar. Sanırım bu da onların bana tek ihaneti.. Belki de dalga geçtiğimi düşünüyorlar cevabı belli bir soru sorarak..

Keşke yine papatyalardan taç yapsan..Keşke yine güldürsen beni..Dönüp arkamızı çekip gittiğimiz eskilerden dönmesek.. Kırçiçekleri bırakmasa bizi.. Küsse papatyalar.. Ben papatyalara dayanamasam, sen bana...Dönmesek geri..Sen yine eski sen olabilirsin ama ne olur bana izin ver...Çok sıkıldım...