Seni düşünmek....

Bu "halet-i ruhiye" yi neye yoracağımı bilemedim..İnsanoğlu nun doyumsuzluğundan mı ileri gelir, sevgi yoksunluğundan mı, bitmeyen ihtiyaçlarından mı.. Bir an önce seni düşünmek bile içimi şenlendirmeye yeterken, şimdi neyin nesi ki bu acı..Neden artık aklıma geldiğinde mutluluk yerine acı veriyorsun bana..Ne kadar güzeldi halbuki..Üzerlerine yem atılmış güvercinler gibi..Önce uçuşup kaçarlar da sonra bir sevinçle geri dönerler ya hani..Heh işte aynen öyle..Her aklıma geldiğinde bir an için içim ürperiyor ama sonra kusursuz bir sevinç kaplıyor.. Tam da böyle hissederken işte tam da böylesine düşünürken seni birden bire birşeyler oldu anlam veremediğim..Fazlasını istedim belki..Artık seni yalnızca aklımda değil, kalbimde misafir ediyordum ve her misafirlik gibi kalıcı olmadığını, ait olduğun "başka" bir evin olduğunu biliyordum..Bu muydu zoruma giden acaba..Gideceğini bile bile geldiğin için mi kızıyordum sana.. Küçükken de böyleydim ben. Arkadaşım gelirdi ve iki dakika oturur , sonra da beni üzeceğini bile bile oyunun en tatlı yerinde giderdi..Ben se arkasından ağlardım hep, içten içe de kızardım ona..Şimdi de senin arkandan ağlıyorum..Hiç büyümeyecek miyim ben..Peki ya sen..Sen hiç büyümeyecek misin..Hep aynı işgüzarlıkla gelip, beni kendine bağladıktan sonra oynamıcam deyip gidecek misin.. Hayır böyle olmaz..İşte bunu söyleyince de anlayamıyorum kendimi..Ne olduğunu bilmiyorum bu dilin Türkçesinin... Doyumsuzluk mu, yoksunluk mu, ihtiyaç mı?..Seni görmeye razı olmam gerekirken bir doyumsuzlukla daha fazlasını mı istiyorum.. Yoksun olduğum, ihtiyaç duyduğum sevgiyi sende buldum da acaba bunun için mi çırpınıyorum.. Yok yok sanırım biz elde ettikçe fazlasını istiyoruz.. Gökyüzüne uzanan basamaklar gibi...Bulutların arasından çıkıyorum seninle..Masal aleminde öyle ya..:)Her basamağı çıktığımda bir yenisi olduğunu görüyorum, bir basamak daha çıkıyorum başka bir tane daha uzanıyor önümde, bir tane daha ve sonra bir tane daha..Çıktıkça uzuyor..İşte böyle yaşıyorum seni..Hep bir daha çıkmak istiyorum, hep bir tane daha.. Ne olur misafir olma artık yüreğimde.. Ya gel hiç gitme ya da uğrama artık semtime..


Seni düşünmek güzel şey,
Ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum...

Nazım Hikmet