kızamadığından gelen acıtmıyo..

..Çevreye duyarsız kalmadan kendi adına birşeyler yapabilmenin hazzını duymak güzel.. Hele ki bunu yapmak için , daha da doğrusu yapabilmek için kimseden izin almak zorunda olmaman, hatta ve hatta sınırsız özgürlüğün sıcaklığıyla içinin en içinde bir gözgöze geliş kısalığındaki selamın dahi bu hazzı kimbilir kaça katlıyor..
Esasında ilk başlarda hissettiklerim bunlardı.. Fakat bir anda neye uğradığımı şaşırır bir şekilde özgürlüğümün düşündüğüm kadar sınırsız olmadığını farkettim.. Halbuki benim için sınır demek nefes alamamak demek ve bu nasıl olabilir diye düşünürken sınırlayanın kardeşim olduğu fikri teneffüs edilen bir oksijen olduğunu hissettirdi bana..Yani hiç yoktan yeğ hesabı..
Yeni birşeyler yapmanın verdiği mutlulukla birazcık diğerlerini ihmal edebiliyoruz sanırım.. Bunu yaparken de karşımızdakinden anlayış bekliyoruz.. Bencillik mi bu bilmiyorum.. Hep ben duygusunun, ego tatmininin bir dışavurumu mu onu da tam kestiremiyorum çünkü bunları kendimle özdeşleştirmek istemiyorum.. Yine de istediğim biraz olsun kendimle olabilmek, kendimle dertleşebilmek, biraz kendimle başbaşa kalmak ve aidiyet duygusunu hissedip hissettirmek... Çok şey istiyor olabilirim yada bazılarına göre az şey(değersiz yani) ama benim fikrimce istediklerim ne çok ne de az.. Yaptım da..Azmin zaferi...Ama gel gör ki bi yerde öyle bir kalakalıyorsunuz ki ne şaşırmaya gücünüz yetiyor, ne durumu kavramaya, ne de hak vermeye... Sağolsun kardeşim benim ...Yapan sen ol yeter ki. Sen her ne kadar kendince "trip" de atsan, bazı şeyleri yapmayı layık görmesen de bize herşeye eywallah... Gelen senden gelsin..Kalp kırıldı mı?..Evet kırıldı ama Allah beterinden sakınsın..;)