Wednesday, February 22, 2006

Anladım

Bazı insanlar bazı yeteneklere o kadar vakıf ki; bunlara sahip olamayanların uydurdukları sözde bahane "anlatılmaz yaşanır" kuralı bile kendinden utanıyor.


Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını
Kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış
Kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
Okuyarak, dinleyerek değil...
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.
Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden
Neden hiç ağlamadığını anladım.
Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
Ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş
Çok acıttığında anladım.
Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım.
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet
Yüreğini elime koyduğunda anladım.
"Sana ihtiyacım var, gel!" diyebilmekmiş güçlü olmak
Sana "Git!" dediğimde anladım.
Biri sana git dediğinde "Kalmak istiyorum." diyebilmekmiş sevmek
Git dediklerinde gittiğimde anladım.
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.
Özür dilemek değil,
"Affet beni!" diye haykırmak istemekmiş pişman olmak
Gerçekten pişman olduğumda anladım.
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.
Ölürcesine isteyen, beklemez,
Sadece umut edermiş birgün affedilmeyi
Beni affetmeni ölürcesine istediğmde anladım.
Sevgi emekmiş,
Emek ise;
Vazgeçmeyecek kadar ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
Can YÜCEL

No comments: