Gözden yaş gelmeden ağızdan kırıcı bir tepki çıkmadan anlaşılmıyo mu birini üzdüğün..Neden hep bunlar olduktan sonra farkediyosun ki yaptığın hatayı..Yalnızca uyardığımda, yettiğini artık belli ettiğimde , durman gereken yeri, ki bunu artık bilecek yaşta olduğunu düşünüyorum, söylediğimde neden kesmiyosun da son haddine kadar bekliyosun....Davranışlarımda mı bi yanlışlık var acaba, çok mu ipleri gevşettim en başta..Olabileceğin "en şımarık" sınırlarını zorluyosun ve artık yüzsüzlüğün gidebileceği yere kadar gitmiş diye düşündürecek kadar yalaka tavırlar içindesin...Niye ki...Kırıldıktan sonra yaptığın yalakalıklarla mı özür dileyeceksin..Bu şekilde mi affedicem seni..Ne yazık sana, kaç kez yaptığın halde aynı şeyleri, kaç kere yaşadığın halde almamış hiç kafan..Ne yazık sana ki bunları burdan yazıyorum, sana söylediğimde anlayabileceğine, birşeyleri kabul edebileceğine ve en nihayetinde düzelebileceğine; bunlar olmasa bile birazcık da olsa davranışlarını kontrol edeceğine dair bir inancım kalmamış..Ne kadar yazık değil mi.... Ulan Allah kahretsin ki hatanın nerde olduğunu da bulamıyorum ki...Bir an önce senden uzaklaşabildiğim kadar uzaklaşmak tek dileğim..Bir oda uzaklığında dahi olsa senden ayrı kendime ait birşeylerim olması yetecek belki de..Tabi şimdilik rahatlamam için.. "Beni ne kadar zan altında bıraktığını bilmiyosun" demek isterdim ama biliyosun, herşeyi biliyosun ve bunları bile bile kendine çeki düzen vermeyi hiç düşünmüyosun...Birşeyleri de doğru düzgün yapayım, bu insanlar bana emek veriyo ve benden haklı bir karşılık bekliyorlar demiyosun.. Bekledikleri karşılığın kendilerine hiçbir katkısının olmadığını ama sırf bir randıman alabilmek, seni iyi bir şekilde görebilmek için yaptıklarını herşeyi....Bunların hepsini biliyosun... Burdan yazmak değil bütün olay aslında, bunları sana söylemek gibi bir yükümlülüğüm olduğunu da sanmıyorum; çünkü benim tarafımdan olmasa da sana kimbilir kaç kez söylendi bunlar... Anlamak istemeyen anlamıyo işte..Ne dersem diyeyim... Senin için yapılanları haketmediğini düşünüyorum bazen..Keşke böyle düşündürmesen beni..
Şu anda neden sana bişeyler yazıyorum ki mesela burdan..Bunu bile haketmediğini düşünüyorum örneğin. Bir anda bu kadar zayıflatabiliyosun bazı duyguları.Sana ne demeliyim bilemiyorum.Bu kadar şeyden sonra seninle çocuklar gibi küs kalamayacağımı da biliyorum..Keşke yapabilsem..Ve hatta keşke çocuk olabilsem..