Ne kadar istesek de güzel giden şeyler sürekli olmuyo maalesef. Birşeyin gidişinden memnunsam aynı zamanda, bir süre sonra bu şekilde olmayacağını bilmekten de memnun olmuş oluyorum. Esasında hissetmek istediğim bu mu değil tabi ki de.. Biteceğini bile bile bir filmi izlemeye başlamanız (hem de kaptırmış ve bittiğinde isyan etmeye hazır şekilde ama isyan etmeye hakkınız yoktur), biraz sonra gideceğini bildiğiniz halde sevgilinizin gözlerine son bir kez bakmanız gibi bişey bu. İsyan etmeye hakkım olduğunu düşünmüyorum.Çünkü biliyorum ki bitecek ve biliyorum ki gidecek. Kendime de engel olamıyorum işte..Aslında hakkım olmaması sebebinden de yalnızca "keşke" ler anlatıyo çoğu zaman herşeyi.KEŞKE diyorum bitmese ve KEŞKE diyorum gitmese..Ama her defasında keşkelerle başbaşa bırakıyolar beni... Ya bilmiyorum her ne yapmaya çalışıyolarsa çalışsınlar ama hiç farketmez açıkçası..Madem içimden geldiği gibi yazıyorum buyurun "tınlamıyorum!!"..Herkesten önce vardım ve bazı şeyler benim hayatımdaydı...Ne değişti birkaç eklentiden başka hiçbişey ..Ben hala varım ,onlar hala benim hayatımda, yenileri ekleniyo mu, her daim buyur edebilirim....Ve burdaydım burda da olucam, nerde olacağıma ben karar verdim yine ben vericem....
Belki de benimki, keşkelere inat, bitmesin diye çikolatanın son parçasını yememe çabası..Bu gayreti göstericem ..Ama sırf gördüğüm eğer bir düşse bile en azından gerçek yüzünü görmeyim benim en başta düşündüğüm şu "iyi giden" lerden olsun diye..Yoksa kesinlikle başka bişey için değil...